Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου
για την 85η Επέτειο της Μάχης της Κρήτης
Ογδόντα πέντε χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από εκείνες τις ένδοξες ημέρες του Μαΐου του 1941, όταν ο περήφανος λαός της Κρήτης αντιτάχθηκε με πίστη, θάρρος και ομοψυχία σε έναν πανίσχυρο επίδοξο κατακτητή. Η αναμέτρηση φαινόταν εξαρχής άνιση, όμως η αμαχητί παράδοση της πατρώας γης δεν ταίριαζε σε «ανυπόταχτες, απαράδοτες ψυχές», όπως τις περιέγραψε η γραφίδα του Νίκου Καζαντζάκη. Παραμερίζοντας τον φόβο και κάθε ιδιοτελή έγνοια, οι ηρωικοί πρόγονοί μας -άνθρωποι της καθημερινότητας, άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών- στάθηκαν με απαράμιλλο σθένος απέναντι στους εισβολείς, υπερασπιζόμενοι με αυταπάρνηση την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους.
Για τους λαούς που την ίδια αυτή εποχή είχαν κυριευθεί από τις δυνάμεις του Άξονα, η ηρωική αντίσταση των Κρητικών έγινε φάρος ελπίδας, ενώ αναπτέρωσε το ηθικό όσων εξακολουθούσαν να αγωνίζονται για να μην επικρατήσει το σκοτάδι του ναζισμού. Γι’ αυτό και η ιστορική Μάχη της Κρήτης μνημονεύεται και θα μνημονεύεται πολύ ευρύτερα από τα γεωγραφικά σύνορα της μητέρας πατρίδος μας.
Ιδιαιτέρως, όμως, μνημονεύεται και θα μνημονεύεται εσαεί στις εσχατιές του νοτίου ημισφαιρίου, στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, χώρες οι οποίες συνδέονται με δεσμούς αίματος και κοινής θυσίας με την Ελλάδα και, ειδικότερα, με την Κρήτη. Δε λησμονούμε ότι στο χώμα της μεγαλονήσου αναπαύονται εκατοντάδες άνδρες του Σώματος ANZACs, από τους χιλιάδες που αγωνίστηκαν με πνεύμα αυτοθυσίας σε έναν τόπο που απείχε χιλιάδες χιλιόμετρα από τις δικές τους πατρίδες. Όπως δε λησμονούμε, επίσης, ότι αναρίθμητοι Κρητικοί βοήθησαν, περιέθαλψαν, έκρυψαν και φυγάδευσαν Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς στρατιώτες μετά την κατάληψη της νήσου, αψηφώντας τους κινδύνους που διέτρεχαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.
Πράξεις που μαρτυρούν μεγαλείο ψυχής εκατέρωθεν, πράξεις που υπερβαίνουν το ιδιοτελές και το εφήμερο και ανταποκρίνονται σε υψηλά ιδεώδη!
Τέτοια σπουδαία κληρονομιά παραλάβαμε από τους προγόνους μας και έχουμε χρέος να τη διαφυλάξουμε και να την παραδώσουμε στους νέους μας, έτσι ώστε όχι απλώς να τιμούμε τυπικά τους ήρωες του παρελθόντος, αλλά να εμπνεόμαστε από το παράδειγμά τους καθώς αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις των καιρών μας και των καιρών που έπονται. Διότι αυτό είναι το αληθινό νόημα της ιστορικής μνήμης: να φωτίζει το παρόν και να καθοδηγεί το μέλλον!