ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Ενδυμασία και ευσέβεια

Πα­λιά έβλε­πε κα­νείς καρ­να­βά­λια μια εβδο­μά­δα, μόνο τις Απο­κριές. Τώρα βλέ­πει κα­νείς, κάθε μέρα… Κα­θέ­νας ντύ­νε­ται, όπως του λέει ο λο­γι­σμός, όπως εί­ναι μέσα του! Έχουν γί­νει τε­λεί­ως πα­ρά­ξε­νοι οι άν­θρω­ποι. Πα­λά­βω­σαν! Λί­γοι εί­ναι οι συμ­μα­ζε­μέ­νοι άν­θρω­ποι, οι σε­μνοί, είτε άν­δρες, είτε γυ­ναί­κες, είτε παι­διά. Ιδί­ως οι γυ­ναί­κες εί­ναι τε­λεί­ως χά­λια. Σή­με­ρα που κα­τέ­βαι­να στην πόλη, είδα κά­ποια με μια κορ­δέ­λα τό­ο­ο­σο φαρ­διά, σαν επί­δε­σμο, κάτι μπό­τες, μέ­χρι πάνω και ένα κον­τό φό­ρε­μα. Μου εί­παν: «Εί­ναι της μό­δας»! Άλ­λες περ­πα­τούν με κάτι τό­ο­ο­σο λε­πτά τα­κού­νια! Λίγο να στρα­βο­πα­τή­σουν, στον ορ­θο­πε­δι­κό θα πάνε… Τα δε μαλ­λιά, μην τα ρω­τάς! Μια άλλη – ο Θεός να με συγ­χω­ρέ­σει – τι άν­θρω­πος ήταν; Ένα πρό­σω­πο άγριο, με το τσι­γά­ρο στο στό­μα, φου, φου, τα μά­τια κόκ­κι­να!… Έφυ­γε η Χά­ρις του Θεού… Τε­λεία εγ­κα­τά­λει­ψη!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης