ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Η βούληση του Θεού

O Kα­λός Θεός τον ση­με­ρι­νό κό­σμο τον φυ­λά­ει με τα δύο Του χέ­ρια, πα­λιό­τε­ρα μόνο με το ένα. Σή­με­ρα, μέσα στους τό­σους κιν­δύ­νους που ζει ο άν­θρω­πος, ο Θεός τον φυ­λά­ει όπως η μάνα το μι­κρό το παι­δί, όταν αρ­χί­ζει να περ­πα­τά­ει. Τώρα μας βο­η­θούν πιο πολύ ο Χρι­στός, η Πα­να­γία, οι Άγιοι, για­τί οι άν­θρω­ποι δεν εί­ναι ισορ­ρο­πη­μέ­νοι. Πού θα ήταν ο κό­σμος, αν δεν βο­η­θού­σαν!.

Τώρα εί­ναι μια κα­τά­στα­ση… Θεός φυ­λά­ξοι! Σαν μια μη­τέ­ρα να έχει δύο-τρία προ­βλη­μα­τι­κά παι­διά, το ένα λίγο χα­ζού­λι­κο, το άλλο λίγο αλ­λοί­θω­ρο, το άλλο λίγο ανά­πο­δο, να έχει και κανά-δύο της γει­τό­νισ­σας να τα προ­σέ­χει και το ένα να ανε­βαί­νει ψηλά και να κιν­δυ­νεύ­ει να πέ­σει κάτω, το άλλο να παίρ­νει το μα­χαί­ρι να κό­ψει τον λαι­μό του, το άλλο να πάει να κά­νει κακό στο άλλο και αυτή συ­νέ­χεια να βρί­σκε­ται σε εγρή­γορ­ση, να τα πα­ρα­κο­λου­θεί και εκεί­να να μην κα­τα­λα­βαί­νουν την αγω­νία της… Το με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό των αν­θρώ­πων παίρ­νει χά­πια και εί­ναι σε μια κα­τά­στα­ση.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης