Μακριά από τη μαγεία

Ένας νε­α­ρός είχε μπλέ­ξει με κά­ποιον μάγο και ασχο­λή­θη­κε με μα­γι­κά. Έπα­θε μετά ζη­μιά, αρ­ρώ­στη­σε και κα­τέ­λη­ξε στο νο­σο­κο­μείο. Μή­νες ξο­δεύ­τη­κε ο πα­τέ­ρας του, για­τί δεν εί­χαν τότε ασφά­λεια, για να βρουν τι έχει. Οι για­τροί δεν του έβρι­σκαν τί­πο­τε. Είχε γί­νει χά­λια. Τί κά­νει τότε ό διά­βο­λος! Του εμ­φα­νί­ζε­ται σαν τον Τί­μιο Πρό­δρο­μο, που τον εί­χαν πο­λιού­χο στον τόπο του καί τού λέει: ”Θα σε κάνω καλά, αν ο πα­τέ­ρας σου χτί­σει μία Εκ­κλη­σί­α”. Το είπε το παι­δί στον πα­τέ­ρα του και εκεί­νος ο καη­μέ­νος είπε: ”Παι­δί μου εί­ναι, όσα έχω να τα δώσω, αρ­κεί να γί­νει κα­λά” και έτα­ξε στον Τί­μιο Πρό­δρο­μο, να του χτί­σει μία Εκ­κλη­σία.

Ο διά­βο­λος έφυ­γε και το παι­δί έγι­νε καλά. Έκα­νε το… θαύ­μα! Οπό­τε λέει ο πα­τέ­ρας: ”Έ­γώ έτα­ξα να χτί­σω Εκ­κλη­σία. Πρέ­πει να εκ­πλη­ρώ­σω το τάμα μου”. Δεν εί­χαν και οι­κο­νο­μι­κή άνε­ση και, για να χτί­σει τον ναό, πού­λη­σε όσα χω­ρά­φια εί­χαν. Έδω­σε όλη την πε­ριου­σία του! Τα παι­διά του έμει­ναν στον δρό­μο. Αγα­νά­κτη­σαν, ”να λεί­ψει η Ορ­θο­δο­ξί­α” εί­παν, και έγι­ναν Ιε­χω­βά­δες!!! Βλέ­πεις τον διά­βο­λο τί κά­νει; Φαί­νε­ται, εκεί (στην πε­ριο­χή τους), δεν υπήρ­χαν Ιε­χω­βά­δες και βρή­κε αυ­τός τρό­πο, να γί­νουν και εκεί Ιε­χω­βά­δες!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης