ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Αγώνας και θεία αγάπη

Ο Θεί­ος έρω­τας έρ­χε­ται σιγά-σιγά μετά από αγώ­να· αλ­λιώς θα έπια­ναν φω­τιά οι άν­θρω­ποι και θα καί­γον­ταν από την αγά­πη του Θεού. Ενώ θα είχε γύρω τους κρύο, θα νό­μι­ζαν ότι φλο­γί­ζον­ται και πολ­λοί θα έπαιρ­ναν τα βου­νά. Ένας στρα­τιώ­της, εν και­ρώ πο­λέ­μου, άφη­σε την μο­νά­δα του και έφυ­γε στο βου­νό. Είχε ανά­ψει τέ­τοια φλό­γα στην καρ­διά του, που δεν μπο­ρού­σε να συγ­κρα­τη­θεί· ήθε­λε να πάει να προ­σευ­χη­θεί. Δεν υπο­λό­γι­σε τί­πο­τε. Πήγε, βρή­κε μια σπη­λιά, μπή­κε μέσα και προ­σευ­χό­ταν! Όταν οι άλ­λοι στρα­τιώ­τες βγή­καν στις επι­χει­ρή­σεις, τον βρή­καν και τον έπια­σαν. «Ανυ­πό­τα­κτος», εί­παν. Τον κά­λε­σε μετά ο διοι­κη­τής σε ανά­κρι­ση.

«Τί εί­ναι αυτό που έκα­νες;», του λέει. «Καί­γο­μαν, κύ­ριε διοι­κη­τά, καί­γο­μαν για τον Χρι­στό. Ξέ­ρεις τί θα πει καί­γο­μαν;». «Καλά, εγώ δεν καί­γο­μαι;», του λέει ο διοι­κη­τής. «Εγώ καί­γο­μαι, κύ­ριε διοι­κη­τά, κα­τα­λα­βαί­νε­τε;», επα­νέ­λα­βε εκεί­νος, σαν να έλε­γε: «Αν καί­γε­σαι, φύγε κι εσύ»! Τον βο­ή­θη­σε όμως ο Θεός και γλύ­τω­σε το στρα­το­δι­κείο. Εδώ, εν και­ρώ ει­ρή­νης αν φύ­γει ένας στρα­τιώ­της από την θέση του, έχει στρα­το­δι­κείο, πόσο μάλ­λον εν και­ρώ πο­λέ­μου!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης