ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί ησυχίας

Η εξω­τε­ρι­κή ησυ­χία με την δια­κρι­τι­κή άσκη­ση, πολύ γρή­γο­ρα φέρ­νει και την εσω­τε­ρι­κή ησυ­χία (την ει­ρή­νη της ψυ­χής), η οποία εί­ναι απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για την λε­πτή πνευ­μα­τι­κή ερ­γα­σία. Διό­τι όσο απο­μα­κρύ­νε­ται κα­νείς από τον κό­σμο, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο απο­μα­κρύ­νε­ται και ο κό­σμος από μέσα του και φυ­γα­δεύ­ον­ται τότε οι κα­κοί λο­γι­σμοί και εξα­γνί­ζε­ται πια ο νους του αν­θρώ­που και γί­νε­ται άν­θρω­πος του Θεού.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης