ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί λογισμών

Μια φορά, είχε έρ­θει κά­ποιος, που είχε άρ­ρω­στο παι­δί. Τον πήρα να τον δω μέσα στο Εκ­κλη­σά­κι. Όταν άκου­σα το πρό­βλη­μά του, του είπα, για να τον βο­η­θή­σω: ”Κά­τι πρέ­πει να κά­νεις και έσύ, για να βο­η­θη­θεί το παι­δί σου. Με­τά­νοιες δεν κά­νεις, νη­στεία δεν κά­νεις, χρή­μα­τα δεν έχεις, για να κά­νεις ελεη­μο­σύ­νες, πες στον Θεό: “Θεέ μου, δεν έχω κα­νέ­να καλό να θυ­σιά­σω για την υγεία του παι­διού μου, θα προ­σπα­θή­σω του­λά­χι­στον να κόψω το τσι­γά­ρο”. Ο καη­μέ­νος συγ­κι­νή­θη­κε και μου υπο­σχέ­θη­κε πως θα το κά­νει. Πήγα να του ανοί­ξω την πόρ­τα, για να φύ­γει και εκεί­νος άφη­σε το τσα­κμά­κι και τα τσι­γά­ρα του, μέσα στο Εκ­κλη­σά­κι, κάτω από την ει­κό­να του Χρι­στού.

Εγώ δεν το πρό­σε­ξα. Μετά από αυ­τόν, μπή­κε ένας νε­α­ρός στο Εκ­κλη­σά­κι, κάτι ήθε­λε να μου πει και ύστε­ρα βγή­κε έξω και κά­πνι­ζε. Του λέω: ”Παλ­λη­κά­ρι, δεν κά­νει να κα­πνί­ζεις εδώ. Πή­γαι­νε λίγο πιο πέ­ρα”. ”Μέ­σα στην Εκ­κλη­σία, επι­τρέ­πε­ται να κα­πνί­ζεις;”, μου λέει. Αυ­τός είχε δει το πα­κέ­το με το τσα­κμά­κι που είχε αφή­σει ο πα­τέ­ρας του άρ­ρω­στου παι­διού και έβα­λε λο­γι­σμό ότι κα­πνί­ζω. Τον άφη­σα να φύ­γει με τον λο­γι­σμό του. Καλά και αν κά­πνι­ζα, μέσα στην Εκ­κλη­σία θα κά­πνι­ζα; Βλέ­πε­τε τί εί­ναι ο λο­γι­σμός; Γι’ αυτό πάν­το­τε στον λο­γι­σμό σας, να βά­ζε­τε ένα ερω­τη­μα­τι­κό. Δεν ξέ­ρε­τε τι μπο­ρεί να συμ­βαί­νει.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης