ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί θείου έρωτος

Κά­ποιος ερ­χό­ταν συ­χνά εκεί στο Κα­λύ­βι και είχε όλο πλα­νε­μέ­νες ιδέ­ες. Τόσα του έλε­γα, τί­πο­τε δεν άκου­γε. Όλα τα έπαιρ­νε ανά­πο­δα. Όταν έβγαι­νε από το Άγιον Όρος, έκα­νε κη­ρύγ­μα­τα και έκα­νε πολύ κακό. Έλε­γε ότι έπαιρ­νε εν­το­λές από μένα και μπέρ­δευε τους αν­θρώ­πους. Ακό­μη και κάτι βι­βλία που του είχα δώ­σει κά­πο­τε ευ­λο­γία, τα πα­ρου­σί­α­ζε και αυτά, για να πι­στεύ­ουν οι άν­θρω­ποι ότι με συμ­βου­λευό­ταν. Μια φορά, ενώ έλε­γε διά­φο­ρα, για μια στιγ­μή τον εγ­κα­τέ­λει­ψε τε­λεί­ως η Θεία Χά­ρις και άρ­χι­σε να βρί­ζει πολύ άσχη­μα τον Χρι­στό και την Πα­να­γία, οπό­τε ο κό­σμος προ­βλη­μα­τί­σθη­κε και σκόρ­πι­σε. Ύστε­ρα τον πή­ραν με την κλού­βα και τον έκλει­σαν στο ψυ­χια­τρείο. Βλέ­πε­τε μέ­χρι που φθά­νει η αγά­πη του Θεού! Να αφή­νει να βλα­σφη­μεί­ται το όνο­μα Του, αρ­κεί να βο­η­θη­θούν, να γλυ­τώ­σουν τα πλά­σμα­τα Του!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης