Dogma

Η εορτή της Συνάξεως των εν Σκήτη Βεροίας Αγίων (ΦΩΤΟ)

Στο τέλος, ο  Μητροπολίτης  κ. Παντελεήμων, επέδωσε το αναμνηστικό των «ΚΗ´ Παυλείων» στον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Πορφύριο Μπατσαρά με την ευκαιρία της ημερίδος για τα 200 χρόνια από την καταστροφή της Ιεράς Μονής με τίτλο: «Μετά την καταστροφή» που πραγματοποιήθηκε μετά την Θεία Λειτουργία.

Την Παρασκευή 24 Ιουνίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, με την ευκαιρία της εορτής του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου και της Συνάξεως των εν Σκήτη Βεροίας Αγίων.

Στο τέλος, ο  Μητροπολίτης  κ. Παντελεήμων, επέδωσε το αναμνηστικό των «ΚΗ´ Παυλείων» στον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Πορφύριο Μπατσαρά με την ευκαιρία της ημερίδος για τα 200 χρόνια από την καταστροφή της Ιεράς Μονής με τίτλο: «Μετά την καταστροφή» που πραγματοποιήθηκε μετά την Θεία Λειτουργία.

Ο Μητροπολίτης στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Καί ἰδού ἔσῃ σιωπῶν καί μή δυ­νά­μενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα».

Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τό γενέθλιο τοῦ τιμίου Προδρόμου καί βαπτιστοῦ τοῦ Κυ­ρίου μας. Ἑορτάζει ἕνα θαῦμα. Καί ἐάν κάθε θαῦμα εἶναι μοναδικό καί ἀσυνήθιστο, αὐτό τό θαῦμα εἶναι ἀκόμη πιό μοναδικό καί πιό ἀσυνή­θιστο.

Γιατί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρό­δρομος, ὁ προστάτης καί ἔφο­ρος τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, γεννᾶ­ται­ μέ θαυμαστό τρόπο, καθώς τόσο ὁ πατέρας του Ζαχαρίας ὅσο καί ἡ μητέρα του Ἐλισάβετ, ἦταν ἡλικιωμένοι, καί θά ἦταν ὑπό κα­νονικές συνθῆκες ἀδύνατο νά ἀπο­κτήσουν στήν ἡλικία τους παιδί.

Καί δέν γεννᾶται μόνο μέ θαυμα­στό τρόπο ὁ τίμιος Πρόδρομος, ἀλλά ἡ γέννησή του προαναγ­γέλε­ται ἀπό τόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ, πού ἐμφανίσθηκε στόν Ζαχαρία μέσα στόν ναό τοῦ Θεοῦ, κατά τήν ὥρα τοῦ θυμιάματος.

Προαναγγέλεται, ἀλλά ὁ εὐσεβής Ζαχαρίας ἀμφιβάλλει καί ἀμφι­σβη­τεῖ τόν λόγο τοῦ ἀρχαγγέλου, γιά νά ἀκούσει τήν ἐπίπληξή του καί νά παραμείνει «σιωπῶν» μέχρι τήν ἡμέρα τῆς γεννήσεως τοῦ υἱοῦ του, τοῦ μείζονος ἐν γεννητοῖς γυ­ναικῶν, ὅπως θά τόν ὀνομάσει τόν Πρόδρομό του ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

Παραμένει «σιωπῶν», γιά νά ζή­σει ἕνα ἀκόμη θαῦμα, τή λύση τῆς γλώσσης του, κατά τή γέννηση τοῦ υἱοῦ του, γιά νά δοξάσει τόν Θεό καί νά ἀποκαλύψει μέ τόν προφη­τι­κό του λόγο τόν ρόλο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου: «καί σύ, παιδίον, προφή­της Ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύ­σῃ γάρ ἐνώπιον Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδούς αὐτοῦ». Θά ὀνομασθεῖς, λέ­γει, προφήτης τοῦ Ὑψίστου καί θά προ­ηγηθεῖς τοῦ Κυρίου, γιά νά ἑτοι­μάσεις τόν δρόμο πού θά βαδί­σει.

Ἡ ἐννεάμηνη ὑποχρεωτική σιω­πή τοῦ Ζαχαρίου γίνεται χῶρος καί χρόνος θείων ἀποκαλύψεων. Οἱ ἀμφιβολίες του ἐκλείπουν, οἱ ἀμφι­σβητήσεις του ἀκυρώνονται καί στή σιωπῶσα καρδία του λαλεῖ ὁ Θεός καί τοῦ ἀποκαλύπτει τά μυ­στήριά του.

Κάτι ἀνάλογο θά συμβεῖ καί μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο. Στά χρόνια πού ζεῖ ἐν σιωπῇ στήν ἔρημο, πρίν νά ἀρχίσει τό κήρυγμα τῆς μετανοίας, γιά νά προετοιμάσει τούς ἀνθρώπους γιά νά δεχθοῦν τόν Χριστό, γίνεται ἀποδέκτης θείων ἀποκαλύψεων καί ἀκούει τόν Θεό νά ὁμιλεῖ στήν καρδία του καί νά τοῦ διδάσκει τήν ἀλήθειά του.

Ὅμως γιά τήν Ἱερά αὐτή Μονή, πού τιμᾶται στό ὄνομα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ἡ σημε­ρινή ἑορτή τοῦ Γενεθλίου του συν­δυάζεται μέ τή λαμπρά πανήγυρη τῆς Συνάξεως πάντων τῶν ἐν τῇ Σκήτῃ Βεροίας διαλαμψάντων καί τῷ Θεῷ εὐαρεστησάντων ὁσίων.

Καί ἔτσι τιμοῦμε μαζί μέ τόν τίμιο Πρόδρομο καί ὅλους ἐκείνους τούς ὁσίους καί θεοφόρους πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἀκολούθησαν τόν δρόμο του, τόν δρόμο τῆς ἀσκήσεως, τῆς μετανοίας καί τῆς προσευχῆς στόν ἱερό αὐτόν χῶρο, πού ἁγιάσθηκε μέ τόν ἱδρῶτα τόν ἀσκητικῶν τους καμάτων καί πόνων ἀλλά καί ἀπό τά δάκρυα τῆς προσευχῆς καί τῆς μετανοίας τους.

Ὅλους ἐκείνους πού ἀκολούθησαν τόν τίμιο Πρό­δρομο στήν ἑκούσια σιωπή καί ἀξιώ­θηκαν οὐρανίων ἀποκαλύ­ψεων.

Ὅλους ἐκείνους πού ἀγω­νίσθηκαν χωρίς νά ὑπολογίσουν κόπους καί πόνους, ταλαιπωρίες καί δοκιμασίες, νηστεῖες καί ἀγρυ­πνίες, προκειμένου νά ἀντιστα­θοῦν στούς πειρασμούς καί νά νική­σουν τόν ἀντίδικο τῆς ψυχῆς τους καί τῆς σωτηρίας τους. Ὅλους αὐτούς, τούς νεώτερους καί παλαι­ό­τερους, πού ἔδωσαν αἷμα καί ἔλα­βαν πνεῦμα, ἔλαβαν τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί κατόρθωσαν νά συνα­ντή­σουν Αὐτόν, τόν ὁποῖο ἐπόθησεν ἡ ψυχή τους, Αὐτόν πρός τόν ὁποῖο τούς ὁδήγησε ὁ τίμιος Πρόδρομος.

Τιμώντας, λοιπόν, καί ἐμεῖς σή­μερα μαζί μέ τόν προστάτη καί ἔφο­ρο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, τόν τίμιο Πρόδρομο, καί ὅλη τή σεπτή χορεία τῶν ἐν τῇ Σκήτῃ τῆς Βεροίας ὁσίων πατέρων, ἄς ἀναθεωρήσουμε τήν ἔκβαση τῆς ἀναστροφῆς τους καί ἄς διδαχθοῦμε ἀπό τή σιωπή τους, τήν ἐσωτερική καί τήν ἐξωτερική σιωπή. Ἄς διδαχθοῦμε αὐτή τή μεγάλη ἀρετή, χωρίς τήν ὁποία εἶναι δύσκολο ὁ ἄνθρωπος καί πολύ περισσότερο ὁ μοναχός νά προ­οδεύσει στήν ἐν Χριστῷ ζωή.

Ἄς καλλιεργήσουμε τή σιωπή σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο οἱ ἄνθρω­ποι φλυαροῦμε ἀκατάσχετα καί ἀνώ­φελα, εὐκαίρως-ἀκαίρως, χω­ρίς νά ἔχουμε διάθεση νά ἀκού­σουμε οὔτε τή φωνή τοῦ Θεοῦ μέσα του, οὔτε τή φωνή τοῦ ἀδελφοῦ μας δίπλα μας, πού καί ὅταν δέν ἔχουμε κάποιον γιά νά μιλήσουμε, φλυαροῦμε στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, σάν νά μήν μποροῦμε νά ζήσουμε οὔτε λίγα λεπτά μέ σιω­πή.

Ἄς καλλιεργήσουμε τή σιωπή, ἀκολουθώντας τό παράδειγμα καί τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρό­μου καί Βαπτιστοῦ τοῦ Κυρίου μας, ἀλλά καί τῶν ὁσίων καί θεοφόρων πατέρων καί οἰκητόρων αὐτῆς τῆς Ἱερᾶς Σκήτης, ὥστε νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς, μέσα στό περιβάλλον τῆς σιωπῆς, νά καλλιεργήσουμε τήν προσευχή καί τή μελέτη τοῦ ἑαυ­τοῦ μας καί νά τόν προφυλάξουμε ἀπό ποικίλα ὀλισθήματα, ἀλλά καί νά ἀκούσουμε τή φωνή τοῦ Θεοῦ, πού θά μᾶς καθοδηγεῖ μέ τή χάρη του στόν δρόμο τοῦ θελήματος καί τῶν ἐντολῶν του, στόν δρόμο πού θά ὁδηγήσει καί μᾶς στόν Χριστό καί στή σωτηρία μας.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ