ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ: Ο αυτοέλεγχος

• Δόγμα
• 06 Φεβρουαρίου 2026
• 17:32

Εγώ, αν έλε­γε λ.χ. κά­ποιος ότι εί­μαι υπο­κρι­τής, δεν έλε­γα: «κακό χρό­νο να έχει αυ­τός που το είπε», αλλά έψα­χνα να βρώ τι ήταν αυτό που τον ανάγ­κα­σε να πει αυ­τήν την κου­βέν­τα. «Κάτι συμ­βαί­νει, έλε­γα. Δεν φταί­ει ο άλ­λος. Κάτι δεν πρό­σε­ξα, κά­ποια αφορ­μή έδω­σα και πα­ρε­ξή­γη­σε την συμ­πε­ρι­φο­ρά μου. Δεν μπο­ρεί στα καλά […]

Εγώ, αν έλε­γε λ.χ. κά­ποιος ότι εί­μαι υπο­κρι­τής, δεν έλε­γα: «κακό χρό­νο να έχει αυ­τός που το είπε», αλλά έψα­χνα να βρώ τι ήταν αυτό που τον ανάγ­κα­σε να πει αυ­τήν την κου­βέν­τα. «Κάτι συμ­βαί­νει, έλε­γα. Δεν φταί­ει ο άλ­λος.

Κάτι δεν πρό­σε­ξα, κά­ποια αφορ­μή έδω­σα και πα­ρε­ξή­γη­σε την συμ­πε­ρι­φο­ρά μου. Δεν μπο­ρεί στα καλά κα­θού­με­να να το είπε αυτό. Αν πρό­σε­χα και είχα κι­νη­θεί με σύ­νε­ση, δεν θα με πα­ρε­ξη­γού­σε. Τον έβλα­ψα τον άλ­λον και θα δώσω λόγο στον Θεό» και προ­σπα­θού­σα αμέ­σως να βρω το σφάλ­μα μου και να το διορ­θώ­σω. Δεν εξέ­τα­ζα δη­λα­δή πως το είπε ο άλ­λος. αν το είπε από ζή­λεια, από φθό­νο ή αν το άκου­σε από άλ­λον και το κα­τά­λα­βε αλ­λιώς. Δεν με απα­σχο­λού­σε αυτό.

Και τώρα, σε όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις, έτσι κάνω. Αν μου πει λ.χ. κά­ποιος μια κου­βέν­τα, ούτε κοι­μά­μαι. Και αν εί­ναι έτσι όπως τα λέει εκεί­νος, θα στε­νο­χω­ρη­θώ και θα κοι­τά­ξω να διορ­θω­θώ. Και αν δεν εί­ναι έτσι, πάλι θα στε­νο­χω­ρη­θώ, για­τί σκέ­φτο­μαι ότι εγώ έφται­ξα σε κάτι. Κά­που δεν πρό­σε­ξα και τον σκαν­δά­λι­σα. Δεν ρί­χνω το βά­ρος στον άλ­λον, εξε­τά­ζω πως θα κρί­νη ο Θεός αυτό που έκα­να, όχι πως θα με δουν οι άν­θρω­ποι.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης