Σερρών Θεολόγος: «Αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή: Καιρός συγχωρήσεως και νηστείας»
Την Κυριακή της «Τυρινής», 22 Φεβρουαρίου 2026, στις 6:00 το απόγευμα, τελέσθηκε, με Αρχιερατική χοροστασία και εποικοδομητική ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, με τους ωραιότατους ύμνους περί νηστείας, μετανοίας, ταπεινοφροσύνης και συγχωρητικότητος, που καλλιεργούν στην […]
Την Κυριακή της «Τυρινής», 22 Φεβρουαρίου 2026, στις 6:00 το απόγευμα, τελέσθηκε, με Αρχιερατική χοροστασία και εποικοδομητική ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, ο Α’ Κατανυκτικός Εσπερινός της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, με τους ωραιότατους ύμνους περί νηστείας, μετανοίας, ταπεινοφροσύνης και συγχωρητικότητος, που καλλιεργούν στην ψυχή των ευλαβών χριστιανών το αγωνιστικό φρόνημα και την αγάπη προς τον Νυμφίο Χριστό.
Νωρίς το απόγευμα, είχαν τοποθετηθεί στο κέντρο του ιερού Μητροπολιτικού Ναού, η θαυματουργός βυζαντινή εικόνα του Κυρίου Παντοκράτορος, προερχομένη από το χωρίο των Στεφανινών της εκκλησιαστικής επαρχίας των Σερρών και χαριτόβρυτα αποτμήματα ιερών λειψάνων, προς προσκύνηση και πνευματική ενίσχυση του μεγάλου πλήθους πιστών, που είχε κυριολεκτικώς κατακλύσει τον Μητροπολιτικό Ναό των Σερρών.
Στην εμπνευσμένη, από τον λόγο περί μετανοίας του Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος: «Μετάνοια ἐστί ἀνάκλησις βαπτίσματος. Μετάνοια ἐστί συνθήκη πρός Θεόν δευτέρου βίου. Μετάνοια ἐστί ταπεινώσεως ἀγοραστής …Μετάνοια ἐστί θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀνελπιστίας…Μετάνοια ἐστί συνειδότος καθαρισμός», λίαν διδακτική ομιλία του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος, ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Η ευλογημένη περίοδος της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι ο ευπρόσδεκτος από τον Κύριό μας καιρός του εκκλησιαστικού έτους κατά τον οποίον η φιλόστοργος Μητέρα μας αγία Εκκλησία μας προετοιμάζει πνευματικώς με τα ιερά αναγνώσματα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, με τις ιδιαίτερες κατανυκτικές ιερές ακολουθίες, την ψυχωφελή νηστεία και την θεοφιλή ελεημοσύνη, ώστε ‘’ψυχαῖς καθαραῖς καί ἀρρυπώτοις χείλεσι’’ να φθάσουμε και να προσκυνήσουμε ‘’τόν δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν…σταυρωθέντα, παθόντα, ταφέντα καί Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν’’ Κύριον και Σωτήρα του κόσμου, Ιησούν Χριστόν. Η ευλογημένη αυτή περίοδος είναι ο κατεξοχήν καιρός της μετανοίας, της πνευματικής περισυλλογής, του αναστοχασμού, της υψοποιού ταπεινώσεως, της κατανύξεως, της προσευχής, της νηστείας, του εντόνου πνευματικού αγώνος, της καθάρσεως και του αγιασμού.
Η πνευματική μας αναγέννηση δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα χωρίς την συναίσθηση της ατέλειάς μας, την ειλικρινή μετάνοια, την καθαρά εξομολόγησή μας, την ενσυνείδητη απομάκρυνσή μας από την χώρα της αμαρτίας και την επιστροφή μας στον Οίκο του ουρανίου Πατέρα μας. Παράδειγμα μιας τέτοιας συμπεριφοράς, μεταξύ πολλών άλλων, είναι και ο Προφήτης και Βασιλεύς Δαυίδ. Όταν αμάρτησε, αισθάνθηκε το βάθος της πτώσεώς του. Και ο θρήνος της ψυχής του έγινε καρδιακή προσευχή, ο περίφημος 50ός Ψαλμός, ο ψαλμός της μετανοίας. Σ’ αυτόν, με καρδιά συντετριμμένη και ταπείνωση ζητά συγχώρηση και το άμετρο έλεος του Θεού.
Το έλεος του Θεού δεν είναι απλώς μία έκφραση συμπαθείας. Είναι η απέραντη θάλασσα της θείας αγάπης. Είναι ‘’πλῆθος οἰκτιρμῶν’’, πέλαγος αγαθότητος. Στην τραυματισμένη από τα πυρφόρα βέλη της αμαρτίας, αλλά μετανοημένη ανθρώπινη ψυχή, κατεβαίνει από τον θρόνο του Θεού μια μυστική ουράνια χάρη και παράκληση. Αυτή η θεία Χάρη, μέσα από το άγιο μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, θεραπεύει την πληγή, σβήνει την ενοχή, χαρίζει υγεία και χαρά, εξαλείφει τα πταίσματα, αποδίδει στον άνθρωπο χαρισματικώς την δυνατότητα της μετοχής του, ως υιός και κληρονόμος, στην ουράνιο χαρά του Παραδείσου, στο ζωηφόρο δείπνο της Βασιλείας του Θεού.
Πολύ χαρακτηριστικά ο θείος Ευαγγελιστής και Απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος αναφέρει στην πρώτη του επιστολή: ‘’Ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς τά γράφω αὐτά γιά νά μήν πέσετε ποτέ σέ ἁμαρτία. Ἂν ὃμως κανείς ἁμαρτήσει ἀπό ἀδυναμία, δέν πρέπει νά ἀπελπισθεῖ. Ἒχουμε μεσίτη καί συνήγορο κοντά στόν Πατέρα τόν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν, τόν δίκαιον καί ἀπολύτως ἀναμάρτητον. Καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς εἶναι τό θύμα πού θυσιάστηκε, ὣστε μέ τό αἷμα του νά ἐξιλεωθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιά τίς ἁμαρτίες μας. Καί ὂχι μόνο γιά τίς δικές μας, ἀλλά καί γιά τίς ἁμαρτίες ὃλου τοῦ κόσμου’’.
Οι θεόπνευστες αυτές διαβεβαιώσεις του μαθητού της αγάπης, δίνουν στην ψυχή του αμαρτωλού φως, ελπίδα, χαρά. Γι’ αυτό και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος βροντοφωνεί: ‘’Κανένας ἂς μήν ἀπελπίζεται γιά τή σωτηρία του, ὃσο ἁμαρτωλός κι ἂν εἶναι. Εἶσαι ἅρπαγας καί κλέπτης; Σκέψου τόν τελώνη. Ἒπεσες σέ ἠθικές παρεκτροπές; Πάρε ὡς παράδειγμα τήν πόρνη γυναίκα. Ἀντιστρατεύεσαι στό νόμο τοῦ Θεοῦ; Σκέψου τόν Παῦλο, πού ἀπό ἀπειθής στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, μετενόησε καί ἒγινε Ἀπόστολος. Ἁμάρτησες; Μύριες φορές μετανόησε. Μέ τά φάρμακα τῆς Ἐκκλησίας ἐπαλείφοντας συνεχῶς τίς πληγές, θά καταστείλεις τίς φωτιές τῶν παθῶν’’.
Για την αγία Μητέρα μας Εκκλησία η περίοδος της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι περίοδος μετανοίας, πνευματικού αγώνος, χαρμολύπης, ελπίδος, θεραπείας, θείας παρηγορίας, περίοδος που οδηγεί σέ μία νέα ζωή, την ζωή του Χριστού. Η μετάνοια είναι ένα μεγαλειώδες γεγονός που ιερουργείται στα έγκατα της υπάρξεώς μας. Το αποτέλεσμα της μετανοίας είναι η άφεσις, η θεραπεία, η χαρά, η ειρήνευσις, η δικαίωσις.
Την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή, που ξεκινά από απόψε με τον Κατανυκτικό Εσπερινό, εύχομαι να την διέλθουμε όλοι μας με χαρά, αρχοντικό και αγωνιστικό φρόνημα, υγεία πνευματική και σωματική. Ο φιλάνθρωπος Κύριος και Δεσπότης της ζωής μας, η ενυπόστατη ζωή, η αλήθεια και η οδός που οδηγεί με ασφάλεια στον Θεό, εύχομαι να είναι δίπλα μας σ’ αυτή την σωτήρια και ψυχωφελή πορεία μας, ώστε να αξιωθούμε στο τέλος της να προσκυνήσουμε όλοι μας τα άγια και σωτήρια Πάθη και την ένδοξη Ανάστασή Του. Ευλογημένη και σωτήρια μεγάλη Τεσσαρακοστή!».
Στο τέλος, αναπέμφθηκε από τον Σεβασμιώτατο, η συγχωρητική ευχή και πραγματοποιήθηκε, κατά το ιερό έθος, ο ασπασμός της συγχωρήσεως, πριν την είσοδο στην αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή.
