Αγάπη και ταπείνωση

• Δόγμα
• 05 Ιανουαρίου 2026
• 16:32

Στην Κιβωτό της Ορθοδοξίας

Η αλη­θι­νή αγά­πη εί­ναι αγ­κα­λια­σμέ­νη με την τα­πεί­νω­ση σαν δύο αδέλ­φια δί­δυ­μα, πολύ αγα­πη­μέ­να. Η αγά­πη δεν χω­ρί­ζει από την τα­πεί­νω­ση. Μέσα στην αγά­πη βρί­σκεις την τα­πεί­νω­ση και μέσα στην τα­πεί­νω­ση βρί­σκεις την αγά­πη. Για μένα όλη η βάση στην πνευ­μα­τι­κή ζωή εί­ναι η αγά­πη και η τα­πεί­νω­ση. Όπου υπάρ­χει αγά­πη, κα­τοι­κεί ο Χρι­στός, η Αγά­πη και, όπου υπάρ­χει τα­πεί­νω­ση, την Χάρη του Θεού την πιά­νει το ενοι­κιο­στά­σιο.

Τότε παν­τού βα­σι­λεύ­ει ο Θεός και η γη με­τα­βάλ­λε­ται σε Πα­ρά­δει­σο. Ενώ, όπου λεί­πει η αγά­πη και η τα­πεί­νω­ση, εκεί κα­τοι­κεί το ταγ­κα­λά­κι, ο εχθρός και ζουν από εδώ οι άν­θρω­ποι μαζί του την κό­λα­ση και συ­νέ­χεια χει­ρο­τε­ρεύ­ουν την θέση τους στην άλλη ζωή.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης