Μ. Αντώνιος: Ο ορισμός του θανάτου

• Δόγμα
• 12 Ιανουαρίου 2026
• 20:50

Από εκεί­νους που δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν στα παν­δο­χεία, με­ρι­κοί βρί­σκουν κρε­βά­τια. άλ­λοι δεν έχουν κρε­βά­τι και κοι­μούν­ται στο πά­τω­μα. Και όταν πε­ρά­σει η νύ­χτα, πρωί- πρωί αφή­νουν το κρε­βά­τι τους και το παν­δο­χείο και φεύ­γουν όλοι μαζί, έχον­τας μόνο τα πράγ­μα­τά τους. Κατά τον ίδιο τρό­πο και όλοι όσοι γεν­νιούν­ται σ’ αυ­τόν τον κό­σμο, φτω­χοί και οι […]

Από εκεί­νους που δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν στα παν­δο­χεία, με­ρι­κοί βρί­σκουν κρε­βά­τια. άλ­λοι δεν έχουν κρε­βά­τι και κοι­μούν­ται στο πά­τω­μα. Και όταν πε­ρά­σει η νύ­χτα, πρωί- πρωί αφή­νουν το κρε­βά­τι τους και το παν­δο­χείο και φεύ­γουν όλοι μαζί, έχον­τας μόνο τα πράγ­μα­τά τους. Κατά τον ίδιο τρό­πο και όλοι όσοι γεν­νιούν­ται σ’ αυ­τόν τον κό­σμο, φτω­χοί και οι πλού­σιοι και επί­ση­μοι, βγαί­νουν από την ζωή σαν από παν­δο­χείο, χω­ρίς να παίρ­νουν μαζί τους τί­πο­τε από τις απο­λαύ­σεις του βίου και από τα πλού­τη τους, παρά μό­νον τα έργα τους, καλά ή κακά, όσα έκα­ναν στη ζωή τους.

Μ. Αντώνιος