Όταν ο άνθρωπος ασθενεί

• Δόγμα
• 15 Ιανουαρίου 2026
• 17:33

Στην Κιβωτό της Ορθοδοξίας

Έχω κά­νει και εγώ έρευ­να για τον καρ­κί­νο και έχω βρει αρ­κε­τά στοι­χεία. Ο καρ­κί­νος κυ­ρί­ως βγαί­νει σε μπερ­δε­μέ­νες ψυ­χές, σε αγ­χώ­δεις αν­θρώ­πους, σε βα­σα­νι­σμέ­νους από διά­φο­ρα γε­γο­νό­τα, σε κα­τα­πιε­σμέ­νους. Όταν πά­θεις κάτι και σου πουν, ότι εί­ναι καρ­κί­νος, πρέ­πει να δο­θείς πολύ στην αγά­πη του Θεού. Να ηρε­μή­σεις, να ησυ­χά­σεις, ν’ αγα­πή­σεις τον κό­σμο, να τ’ αγα­πή­σεις όλα. Να εί­σαι όλο αγά­πη και δο­ξο­λο­γία στο Θεό και να αγιά­σει η ψυχή σου. Και όταν αγιά­σει η ψυχή σου, όταν προ­σκολ­λη­θείς στο Θεό και γί­νει ηρε­μία, το συμ­πα­θη­τι­κό και το πα­ρα­συμ­πα­θη­τι­κό και όλα τα συ­στή­μα­τα του ορ­γα­νι­σμού θα ηρε­μή­σουν και τότε ο καρ­κί­νος, αν δεν θε­ρα­πευ­θεί, του­λά­χι­στον θα μεί­νει εκεί πού βρί­σκε­ται…

Σου εί­παν, ότι έχεις AIDS. Αλλά, όταν λένε έτσι, πρέ­πει να εί­σαι γε­μά­τος χαρά. Όχι, »έ­χω αυτή την αρ­ρώ­στια, συ­νε­πώς θα πε­θά­νω…». Τί­πο­τα! Θα με­λε­τή­σεις την Γρα­φή. Θα δεις, ότι δεν υπάρ­χει θά­να­τος και ότι όποιος πι­στεύ­ει στα λό­για του Θεού, δεν πε­θαί­νει ποτέ!

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης