Πώς το πικρό γίνεται γλυκό(;)
Ο πόνος είναι μία επιτυχία του διαβόλου όπως κι ο θάνατος.
Μητροπολίτου Λεμεσού Γέροντα Αθανασίου
Ήταν μία πρόσκαιρη επιτυχία του κατά του ανθρώπου και κατά του Θεού. Όμως, ο Θεός δεν είναι δυνατόν να νικηθεί από αυτόν και να ματαιωθεί το σχέδιο του Θεού, η πρόνοια και η βούλησή Του. Έτσι, ο Θεός έκανε έναν κύκλο μεγαλύτερο απ’ αυτή την επιτυχία του διαβόλου, και αυτό που ήταν επιτυχία δική του – ο θάνατος και ο πόνος και ο κόπος και η φθορά κι όλ’ αυτά – έρχεται ο Θεός πλέον, μετά την πτώση μας, και μας δίνει τη δυνατότητα αυτό που είναι κακό πράγμα, αυτό που είναι πικρό, να το μεταποιήσουμε σε καλό.
Αυτό που είναι ξύδι, να το κάνουμε γλυκό κρασί, αυτό που είναι πικρό, να το κάνουμε γλυκό, αυτό που είναι φαρμάκι, να το κάνουμε φάρμακο.
Ποιο είναι το μυστικό; Το μυστικό είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ο Χριστός είναι αυτό το «πράγμα», αυτό το φάρμακο, το οποίο όταν το ρίξεις μέσα σ’ αυτό το ποτήρι του πόνου, γίνεται γλυκό ποτήρι. Όπως έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος, ο γλυκός πόνος. Πότε είναι γλυκός ο πόνος; Όταν μέσα σ’ αυτόν βάλουμε τον Χριστό. Και τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Έρχεται μία αρρώστια και με προσβάλλει, ανίατη και φοβερή, που θα μ’ οδηγήσει στον θάνατο αναπόφευκτα. Αν αξιοποιήσω αυτή την αρρώστια πνευματικά και κάνω υπομονή, και υπομένω αυτό το δύσκολο για μένα γεγονός, και διατηρώ την ελπίδα μου και την πίστη μου στον Θεό και δεν γογγύσω κατά του Θεού, δεν βλασφημήσω το όνομά Του, δεν κινηθώ εναντίον του Θεού με όλα αυτά τα οποία μπορεί να βγουν μέσα από την ψυχή μου, αλλά αντιμετωπίζω με προσευχή και υπομονή το γεγονός αυτό, τότε αυτή η ασθένεια, η οποία μ’ οδηγεί στον θάνατο, κι ο θάνατος ο ίδιος γίνεται για μένα ένα μεγάλο καλό, γιατί αντιμετωπίζω τα πράγματα έτσι για την αγάπη του Χριστού.
