ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Αλήθεια και διάκριση

• Δόγμα
• 29 Ιανουαρίου 2026
• 19:15

Η αλή­θεια, όταν χρη­σι­μο­ποιεί­ται χω­ρίς διά­κρι­ση, μπο­ρεί να κά­νει έγ­κλη­μα. Με­ρι­κοί ενερ­γούν στο όνο­μα της αλη­θεί­ας και εγ­κλη­μα­τούν. Όταν κα­νείς έχει ει­λι­κρί­νεια χω­ρίς διά­κρι­ση, μπο­ρεί να κά­νει δι­πλό κακό· πρώ­τα στον εαυ­τόν του και ύστε­ρα στους άλ­λους, για­τί αυτή η ει­λι­κρί­νεια δεν έχει σπλά­χνα. Όποιος θέ­λει να εί­ναι πράγ­μα­τι ει­λι­κρι­νής, ας ξε­κι­νή­σει να εί­ναι ει­λι­κρι­νής […]

Η αλή­θεια, όταν χρη­σι­μο­ποιεί­ται χω­ρίς διά­κρι­ση, μπο­ρεί να κά­νει έγ­κλη­μα. Με­ρι­κοί ενερ­γούν στο όνο­μα της αλη­θεί­ας και εγ­κλη­μα­τούν. Όταν κα­νείς έχει ει­λι­κρί­νεια χω­ρίς διά­κρι­ση, μπο­ρεί να κά­νει δι­πλό κακό· πρώ­τα στον εαυ­τόν του και ύστε­ρα στους άλ­λους, για­τί αυτή η ει­λι­κρί­νεια δεν έχει σπλά­χνα. Όποιος θέ­λει να εί­ναι πράγ­μα­τι ει­λι­κρι­νής, ας ξε­κι­νή­σει να εί­ναι ει­λι­κρι­νής πρώ­τα με τον εαυ­τόν του, για­τί από εκεί ξε­κι­νά­ει η πνευ­μα­τι­κή ει­λι­κρί­νεια. Όταν κα­νείς δεν εί­ναι ει­λι­κρι­νής με τον εαυ­τόν του, κο­ροϊ­δεύ­ει και αδι­κεί του­λά­χι­στον μόνο τον εαυ­τόν του. Όταν όμως συμ­πε­ρι­φέ­ρε­ται χω­ρίς ει­λι­κρί­νεια προς τους άλ­λους, αμαρ­τά­νει θα­νά­σι­μα, για­τί κο­ροϊ­δεύ­ει τους άλ­λους.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης