Μην μας μιλήσεις για το Θεό. Κατάλαβα!
Η Εύα ήταν μια πανέξυπνη και άριστη μαθήτρια. Εντελώς όμως αντιδραστική και εριστική. Παρακολουθούσε πρότυπο ιδιωτικό σχολείο.
Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριου
Όταν έμπαινε ο θεολόγος στην τάξη, γύριζε αντίθετα και κοίταζε τον τοίχο. Παρίστανε την άθεη. Και είχε συνεχώς ενστάσεις, επιχειρήματα. Άκουγε όμως. Τίποτα δεν την άφηνε αδιάφορη. Και στα διαγωνίσματα έγραφε άριστα στα θρησκευτικά. Ο θεολόγος, άνθρωπος ανοιχτός, δεν πήγαινε κόντρα, την αποδεχόταν. Δεν την καταδίκαζε ούτε την κατέκρινε.
Συνήθιζε το σχολείο τη Μ. Σαρακοστή να ανεβαίνουν στο μοναστήρι για την ακολουθία των Χαιρετισμών. Θυμάμαι, γέμιζε η εκκλησία με νέα παιδιά, τα οποία είχαν μαζί τους ένα βιβλιαράκι με τους Χαιρετισμούς και μ’ ένα κερί παρακολουθούσαν τους ύμνους. Ο ναός ήταν στρωμένος με ένα ψάθινο χαλί και τα παιδιά κάθονταν κάτω. Δεν υπήρχαν μικρόφωνα, ούτε ηλεκτρικά φώτα παρά μόνο το φως των καντηλιών. Ψαλμωδίες απλές χωρίς φιοριτούρες και κορώνες. Όλα δημιουργούσαν ένα κλίμα κατάνυξης. Έβλεπα τα παιδιά αυτά προσηλωμένα, δεν ακούστηκε ο παραμικρός θόρυβος.
Όταν τελείωσε η ακολουθία, η Εύα πλησίασε με δάκρυα τον καθηγητή και του είπε:
- Κύριε, μη μας μιλήσετε πάλι για τον Θεό. Σήμερα καταλάβαμε!
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος
