Περί Εξομολογήσεως

• Δόγμα
• 15 Ιανουαρίου 2026
• 15:58

Στην Κιβωτό της Ορθοδοξίας

Οι άν­θρω­ποι που δεν ξέ­ρουν τι να πουν στην εξο­μο­λό­γη­ση, εί­ναι εκεί­νοι, που δεν κά­νουν λε­πτή ερ­γα­σία στον εαυ­τόν τους. Αν δεν κά­νου­με λε­πτή ερ­γα­σία στον εαυ­τόν μας, τότε και τα χον­τρά μας ξε­φεύ­γουν. Πρέ­πει να κα­θα­ρί­σου­με τα μά­τια της ψυ­χής μας. Ένας τυ­φλός δεν βλέ­πει τί­πο­τε. Ένας που έχει ένα μάτι, ε, αυ­τός βλέ­πει αλλά πιο καλά βλέ­πει αυ­τός που έχει και τα 2 μά­τια γερά. Και αν έχει και τη­λε­σκό­πιο και μι­κρο­σκό­πιο, θα βλέ­πει και τα μα­κρι­νά και τα κον­τι­νά πολύ κα­θα­ρά. Ένα ξυ­λό­γλυ­πτο ει­κο­νά­κι λ.χ. μπο­ρώ να το τε­λειώ­σω σε τρεις ώρες. Αν όμως το αφή­σω λί­γες μέ­ρες και το ξα­να­δώ, βρί­σκω αρ­κε­τές ελ­λεί­ψεις.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης