Για την φιλοκαλία του Ιερέως ομίλησε ο Ηγούμενος της Σιμωνόπετρας στον Βόλο
Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας η 6η Γενική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, για το τρέχον εκκλησιαστικό έτος, υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου. Ομιλητής ήταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, Αρχιμανδρίτης Ελισαίος. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας τον καλωσόρισε με θέρμη και πολλή αγάπη, επισημαίνοντας ότι ο Γέροντας δίδει αξία […]
Πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας η 6η Γενική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, για το τρέχον εκκλησιαστικό έτος, υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου.
Ομιλητής ήταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, Αρχιμανδρίτης Ελισαίος. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας τον καλωσόρισε με θέρμη και πολλή αγάπη, επισημαίνοντας ότι ο Γέροντας δίδει αξία στο Άγιον Όρος, και εργάζεται για την ενότητα, με σοφία και σωφροσύνη. Είναι συνεχιστής του Μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, που συνέβαλε στην αναγέννηση του Αγίου Όρους.
Από την μεριά του, ο Γέροντας Ελισαίος ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη μας για την πρόσκληση, την αγάπη και την εκτίμησή του και εξήρε το σπουδαίο ποιμαντικό του έργο, που διακρίνεται από την διαρκή φροντίδα, τους μεγάλους κόπους και τους υψηλούς οραματισμούς για την Εκκλησία.
Ακολούθως, ο Γέροντας Ελισαίος μίλησε με θέμα «Η φιλοκαλία του Ιερέως της ενορίας». Χαρακτήρισε τους Ιερείς «πολεμιστές πρώτης γραμμής» και την Ιερωσύνη «υπούργημα υψηλό, με Θεία αρχή και όχι ανθρώπινο θεσμό». Τόνισε ότι φιλοκαλία είναι η αγάπη προς το κάλλος, το υπερβατικό, την πηγή της ζωής και αποκάλυψη της αλήθειας του Θεού στον κόσμο. Αφορά στην ζωή όλων των Χριστιανών, κυρίως των Κληρικών, που καλούνται να την ενεργήσουν κατ’ εντολήν του Θεού, αμαρτωλοί όντες. Οι Ιερείς οφείλουμε να δεχόμαστε την κλήση του Θεού με ταπείνωση και να διακονούμε με επίγνωση και μετ’ επιστήμης. Να μεταφέρουμε την ωραιότητα του Θεού με την αισθητική φιλοκαλία μας, μετατρέποντας τον Ναό σε σχολή μεταποίησης των αισθήσεων. Να φροντίζουμε διαρκώς για την ευπρέπεια του Οίκου του Θεού. Να παρουσιάζουμε την εικόνα του Θεού, με την Λειτουργική Λατρεία, την ιεροπρεπή τέλεση των ιερών Μυστηρίων, ακόμα και με την ωραιότητα των αμφίων, που έχουν χαρακτήρα πνευματικό. Η φιλοκαλία μας να είναι καρπός της εσωτερικής μας ζωής, δεμένη με τον Θεό, συν Χριστώ.
Ο Γέροντας Ελισαίος, ακολούθως, ανέπτυξε τις τρεις βασικές πτυχές της ιερατικής φιλοκαλίας. Η πρώτη είναι ο λόγος του Ιερέως. Είμαστε αγγελιοφόροι του Θεού και μεταφέρουμε το μήνυμά του παντού. Οφείλουμε να είμαστε διδακτικοί, με ικανή μόρφωση και θεολογική κατάρτιση και εμπειρία της πίστεως. Άγνοια της πίστεως σημαίνει αστάθεια ζωής. Ο λόγος του Ιερέως μπορεί να επιτύχει θαυμαστές αλλοιώσεις στις ψυχές και να καρποφορεί μέσα τους.
Η επόμενη πτυχή είναι η αγάπη προς όλους. Ο Ιερεύς αγρυπνεί για τις ψυχές, ανάπαυση δεν γνωρίζει, η πίεση είναι διαρκής. Δεν ευκαιρεί για κοσμικότητες, ματαιότητες και φιλοδοξίες. Η παρουσία του δίδει ζωή και δείχνει έναν άλλο τρόπο συμπεριφοράς. Η τρίτη πτυχή είναι η συμμετοχή στα Πάθη του Χριστού, που σημαίνει αγώνας, άσκηση ζωής, κακοπάθεια στην υπηρεσία του Χριστού. Ο Ιερεύς πάσχει και υποφέρει για την σωτηρία των πιστών, συκοφαντείται, θλίβεται, βιώνει την ακατανοησία των δικών του. Όλα γίνονται υπέρ του ονόματος του Χριστού. Έτσι αγαπούμε αληθινά τον Θεό και επιδρούμε βαθύτερα στο ποίμνιό μας. Η διακονία μας γίνεται εν δυνάμει και Πνεύματι Αγίω και πληροφορία πολλή.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο π. Ελισαίος παρατήρησε ότι η φιλοκαλία είναι η χαρισματική ζωή, που χάνεται με τις ανέσεις και την τύρβη του Θεού. Πρέπει να ενεργοποιούμε την Χάρη και να ανάβουμε διαρκώς τον ζήλο για τον Θεό. Μια τέτοια ζωή δημιουργεί στο εκκλησιαστικό σώμα κοινό φρόνημα ζωής και εμπειρίας, ασκήσεως και αγωγής. Είναι η φιλοκαλία της ενότητας στο κοινό φρόνημα και στην κοινή ζωή, στην κοινή αγάπη μας για τους σύγχρονους Αγίους.
Τέλος, τόνισε ότι, όταν αλλοιώνουμε την αλήθεια της Παραδόσεως, αδικούμε τον Θεό και ευνουχίζουμε τους ανθρώπους. Να μένουμε μακριά από τον φανατισμό, την ανταρσία, την απομόνωση, που ταράσσουν την ιερότητα της Εκκλησίας. Τελικά, μόνο το φιλοκαλικό ήθος μπορεί να σώσει τον κόσμο.
Ακολούθησε ενδιαφέρων διάλογος και η σύνοψη των συμπερασμάτων από τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας κ. Ιγνάτιο.
