Αυστραλίας Μακάριος: Σήμερα, η βία, η αδικία και η καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας παραμένουν οδυνηρές πραγματικότητες
Στις 25 Απριλίου εκάστου έτους το Αυστραλιανό Έθνος τιμά τους άνδρες και τις γυναίκες του που, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του καθήκοντος, αγωνίστηκαν με θάρρος και αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά, δίχως να υπολογίσουν το προσωπικό τους κόστος, ούτε και την ίδια τους τη ζωή. Ιδιαιτέρως εμάς τους Έλληνες, η Ημέρα των ANZACs μάς αγγίζει και μας […]
Στις 25 Απριλίου εκάστου έτους το Αυστραλιανό Έθνος τιμά τους άνδρες και τις γυναίκες του που, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του καθήκοντος, αγωνίστηκαν με θάρρος και αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά, δίχως να υπολογίσουν το προσωπικό τους κόστος, ούτε και την ίδια τους τη ζωή.
Ιδιαιτέρως εμάς τους Έλληνες, η Ημέρα των ANZACs μάς αγγίζει και μας συγκινεί βαθύτατα, καθότι μάς υπενθυμίζει τους δεσμούς αίματος που συνδέουν τη μητέρα πατρίδα μας, την Ελλάδα, με τη δεύτερη πατρίδα μας, την Αυστραλία. Πρόκειται για δεσμούς οι οποίοι σφυρηλατήθηκαν μέσα από κοινούς αγώνες και θυσίες, στη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα, και με την καθοριστική συμβολή των ηρωικών ANZACs.
Μνημονεύουμε με αισθήματα ευγνωμοσύνης τους γενναίους άνδρες και τις γυναίκες, οι οποίοι, μακριά από τη δική τους γη, τις δικές τους εστίες και τους δικούς τους ανθρώπους, υπερασπίστηκαν με αυταπάρνηση τις οικουμενικές αξίες: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Πολλοί εξ αυτών δεν επέστρεψαν ποτέ στην Πέμπτη Ήπειρο και αναπαύονται στα χώματα της Λήμνου, της Κρήτης και της ηπειρωτικής Ελλάδος, σε τόπους που χάρη στη θυσία τους έχουν μετατραπεί σε μνημεία αλληλεγγύης και ανιδιοτελούς αγώνα για το καλό και το δίκαιο.
Στις μέρες μας, καθώς πολεμικές ιαχές εξακολουθούν να ακούγονται σε πολλές γωνιές του πλανήτη μας, αλλά και η βία, η αδικία και η καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας παραμένουν οδυνηρές πραγματικότητες στον κόσμο που μας περιβάλλει, η μνήμη των ANZACs και των θυσιών τους μας καλεί να μην αποστρέφουμε το βλέμμα μας από τον πόνο του άλλου, να μην αφήνουμε το κακό και την αδικία να έχουν τον τελευταίο λόγο.
Ας τιμήσουμε αληθινά τους ANZACs, ορίζοντας ως πυξίδα της βιοτής μας τα ιδανικά για τα οποία εκείνοι αγωνίστηκαν και έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους. Ας δείξουμε στην πράξη ότι δεν τους λησμονούμε και δε θα τους λησμονήσουμε ποτέ!
