Η Εορτή του Αγίου Συμεών στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων (Βίντεο)
Τὴν Τρίτην, 3ην/16ην Φεβρουαρίου 2026, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου εἰς τὴν ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ Ἱερὰν Μονὴν, τὴν κειμένην εἰς τὴν δυτικὴν Ἱερουσαλὴμ πλησίον τοῦ Ἑβραϊκοῦ Κοινοβουλίου. Ἡ μνήμη αὐτοῦ ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ἰδιαιτέρως ὡς τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ὑπουργήσαντος εἰς τὸ ἐξαίσιον μυστήριον τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν […]
Τὴν Τρίτην, 3ην/16ην Φεβρουαρίου 2026, ἑωρτάσθη ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου εἰς τὴν ἐπ’ ὀνόματι αὐτοῦ Ἱερὰν Μονὴν, τὴν κειμένην εἰς τὴν δυτικὴν Ἱερουσαλὴμ πλησίον τοῦ Ἑβραϊκοῦ Κοινοβουλίου.
Ἡ μνήμη αὐτοῦ ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ἰδιαιτέρως ὡς τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ὑπουργήσαντος εἰς τὸ ἐξαίσιον μυστήριον τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος καὶ ἀναφωνήσαντος τὸ «νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου ᾿Ισραήλ» καὶ ἀναγνωρίσαντος καὶ ὁμολογήσαντος τὸν Χριστὸν ὡς τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ὡς λέγει ὁ Πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας Ἡσύχιος, ὁ Συμεών ὁ Θεοδόχος ἐγένετο ὄχημα καὶ θρόνος τῆς Θεότητος .
Πρὸς τιμὴν τοῦ Πρεσβύτου Συμεών ἐτελέσθη πανηγυρική θεία Λειτουργία τὴν πρωΐαν τῆς ἑορτῆς εἰς τήν πανηγυρίζουσαν ὡς ἄνω Ἱεράν Μονήν, ἐν ᾧ καί ὁ τάφος αὐτοῦ, τῆς ὁποίας προεξῆρξεν ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακοῦ καί τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων ἥτοι τῶν Ἀρχιμανδριτῶν π. Ἀμφιλοχίου καί π. Δοσιθέου, Ἀντιπροσώπων τοῦ Ρωσικοῦ Πατριαρχείου καί Ἱερέων τοῦ Ρωσοφώνου ποιμνίου τῶν Ἱεροσολύμων ὡς τοῦ π. Νικολάου, ἐπίσης τοῦ Ἀρχιδιακόνου π. Μάρκου καί τῶν Ἱεροδιακόνων Εὐλογίου καί Προδρόμου κ. ἄ., ψαλλόντων τῶν μαθητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς Σιών, καὶ συμμετεχόντων μελῶν τοῦ ἑλληνικοῦ Γενικοῦ Προξενείου.
Εἰς τό Κοινωνικόν τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Μακαριώτατος ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὡς ἕπεται:
«Ὡς εἶδεν Ἡσαΐας συμβολικῶς, ἐν θρόνῳ ἐπηρμένῳ Θεόν, ὑπ’ Ἀγγέλων δόξης δορυφορούμενον, ὦ τάλας! ἐβόα, ἐγώ· πρὸ γὰρ εἶδον σωματούμενον Θεόν, φωτὸς ἀνεσπέρου, καὶ εἰρήνης δεσπόζοντα».
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Εὐλαβεῖς Χριστιανοὶ καὶ προσκυνηταὶ,
Ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνήγαγε πάντας ἡμᾶς σήμερον ἐν τῷ ἱερῶ τούτῳ τόπῳ τῆς ταφῆς τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου, ὡς καὶ τῷ φερωνύμῳ αὐτοῦ μοναστηριακῷ Ναῷ, ἵνα τελέσωμεν τὴν μετὰ τῆς προφήτιδος Ἄννης Σύναξιν αὐτῶν.
Ἡ σημερινὴ ἑόρτιος πανήγυρις ἀποτελεῖ προέκτασιν τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς, τοὐτέστιν τῆς εἰσόδου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος παρὰ τε τῆς Πανάγνου Αὐτοῦ Μητρὸς καὶ Ἰωσήφ τοῦ Δικαίου κατὰ τὴν διάταξιν καὶ συνήθειαν τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου.
Ὡς δέ ἱστορεῖ ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ Ναῷ: «ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν ῾Ιεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, … καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου· καὶ ἦλθεν [ὁ Συμεών] ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον ᾿Ιησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς [ὁ Συμεών] ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου ᾿Ισραήλ», (Λουκ. 2, 25-32).
Ἀξιοσημείωτον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πρεσβύτης Συμεών εὐλόγησε τὸν Θεὸν, διότι εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ «τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ», τοὐτέστιν τὸν ἐνανθρωπήσαντα Υἱὸν καὶ Λόγον Αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ Ὁποῖος θά φέρῃ τὴν σωτηρίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους.
Ἑρμηνεύων τὸν λόγον τοῦτον τοῦ δικαίου Συμεών, ὁ μὲν πολὺς Ὠριγένης λέγει: «Πρότερον μὲν γὰρ φησιν [ὁ Συμεών] ἐπίστευον ἐν διανοίᾳ, τῷ λογισμῷ ἐγίνωσκον, νῦν δέ καὶ τῆς σαρκὸς ὀφθαλμοῖς μου τεθέαμαι τὸ σωτήριόν Σου, ὃς ἐστι Χριστός». Ὁ γὰρ Βασίλειος λέγει: «Σωτήριον γὰρ ἔθος ὀνομάζει τῇ Γραφῇ τὸν Χριστόν.
Καὶ κατὰ τὸν Μέγαν Ἀθανάσιον «σωτήριον οὖσαν τὴν ἔνσαρκον Αὐτοῦ [τοῦ Χριστοῦ] παρουσίαν σημαίνει». «Σωτήριον εἶπεν ὁ Συμεών τὴν σάρκωσιν τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ», λέγει ὁ ἅγιος Θεοφύλακτος.
«Ἐγνώρισε Κύριος τὸ σωτήριον αὐτοῦ ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἀπεκάλυψε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ» (Ψαλμ. 97,2), ἀναφωνεῖ ὁ ψαλμῳδός. Ἡ σωτηρία τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ σχετίζεται μέ τὴν δικαιοσύνην Αὐτοῦ, διὰ τοῦτο προσθέτει: «ἀπεκάλυψε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ». «Τοιοῦτον ἔργον εἶναι τὸ τοῦ Μεσσίου, τοῦ Χριστοῦ. Τὸν λαὸν τοῦ Μεσσίου, τοὐτέστιν τὸν λαὸν τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, «ἢν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος», (Πράξ. 20,28), σχολιάζει ὁ Θεοδώρητος Κύρου.
Τὸ σωτήριον, τὸ ὁποῖον εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Πρεσβύτου Συμεών «ἡτοιμάσθη κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν», (Πρβλ. Λουκ. 2, 30-31). Μέ ἄλλα λόγια, τὸ μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας, τὴν ἐνσάρκωσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ Ἐνανθρώπησιν, δηλονότι τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μέσον τῆς σωτηρίας θά ἀπολαύσῃ κάθε καλοπροαίρετος ἄνθρωπος, ὡς λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ἐπικαλούμενος τὸν μεγαλοφωνώτατον Ἡσαΐαν: «καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ», (Ἡσ. 40,5/Λουκ. 3,6).
Τοῦ θαυμαστοῦ τούτου ἔργου τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ φωτὸς εἰς τὰ ἔθνη καὶ τῆς δόξης εἰς τὸν λαὸν Αὐτοῦ, τὸν Ἰσραὴλ, ποιεῖται μνείαν σήμερον ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ ἡμῶν Ἐκκλησία, διὸ καὶ ὁ ὑμνῳδὸς ὁ ἐκπληττόμενος βοᾷ καὶ λέγει: «θαυμαστὰ θεωροῦμεν νυνὶ καὶ παράδοξα, ἀκατάληπτα, ἄφραστα, ὁ τὸν Ἀδὰμ δημιουργήσας βαστάζεται ὡς βρέφος, ὁ ἀχώρητος χωρεῖται ἐν ἀγκάλαις τοῦ Πρεσβύτου, ὁ ἐπὶ τῶν κόλπων ἀπεριγράπτως ὑπάρχων τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ, ἑκὼν περιγράφεται σαρκί, οὐ Θεότητι, ὁ μόνος φιλάνθρωπος».
Καὶ ὄντως θαυμαστὰ, παράδοξα καὶ ἀκατάληπτα θεωροῦμεν σήμερον ἡμεῖς, ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί, διὸ καὶ ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας λέγει: «Προητοίμαστο γὰρ τὸ Χριστοῦ [μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας] καὶ πρὸ αὐτῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς πεφανέρωται δέ ἐν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς».
Κινούμενος ὑπὸ τοῦ προφητικοῦ αὐτοῦ χαρίσματος ὁ δίκαιος Συμεών «εἶπε πρὸς Μαριάμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον· καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί», (Λουκ. 2,34-35).
Ἑρμηνεύων τοὺς λόγους τούτους τοῦ μακαρίου Συμεών ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας μὲν «τὴν πτῶσιν καὶ Ἀνάστασιν πολλῶν» λέγει: «Τέθειται παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Ἐμμανουήλ εἰς τὰ θεμέλια Σιών, λίθος ὢν ἐκλεκτὸς, ἀκρογωνιαῖος, ἔντιμος. Ἀλλ’ οἱ μὲν ἐπ’ αὐτῷ πιστεύσαντες οὐ κατῃσχύνθησαν· οἱ δέ ἄπιστοι καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον οὐκ ἰσχύσαντες ἰδεῖν πεσόντες συνετρίβησαν».
Μέ ἄλλα λόγια, ἡ ἔλευσις τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν κόσμον δέν εἶχε ἴδιον ἀποτέλεσμα δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἄλλοι μὲν ἐδέχθησαν τὸν Σωτῆρα Χριστόν, ἄλλοι τὸν ἠρνήθησαν. Ὁ Χριστὸς ὅμως ἐπενεργεῖ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸν ἰδικὸν Αὐτοῦ τρόπον. Καὶ τοῦτο διότι τοῦ Θεοῦ ἡ ἀγαθὴ θέλησις περιορίζεται ὑπὸ τῆς ἐλευθέρας ἐπιλογῆς καὶ ἐνεργείας τῶν ἀνθρώπων. «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι», (Ματθ. 16,24), λέγει Κύριος.
Ὅσον δε ἀφορᾷ τὸν λόγον τοῦ Πρεσβύτου Συμεών πρὸς τὴν Θεοτόκον καὶ Μητέρα τοῦ παιδίου Ἰησοῦ: «σοῦ δέ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία», οἱ ἔγκριτοι ἑρμηνευταὶ καὶ σχολιασταὶ λέγουσιν: «Ρομφαίαν, ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγει τὸν λόγον τὸν πειραστικὸν (=δοκιμαστικόν)… τὸν διϊκνούμενον ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος, (Ἑβρ. 4,12) τὸν ἐν εἴδει μαχαίρας πειρασμόν, τὸν σκανδαλισμόν, ὅν ἐσκανδαλίσθη (ἡ Θεοτόκος) ὁρῶσα τὸν Κύριον σταυρούμενον. «Ρομφαίαν, ὠνόμασεν ὁ Συμεών τὴν τιμητικωτάτην καὶ ὀξεῖαν ὀδύνην, ἥτις διῆλθεν τὴν καρδίαν τῆς Θεομήτορος, ὅτε ὁ Υἱὸς αὐτῆς προσηλώθη τῷ σταυρῷ», ἐπισημαίνει καὶ ὁ ἑρμηνευτὴς Ζιγαβηνός.
«Ἀντιλεγόμενον σημεῖον» τὸν τίμιον ὀνομάζει σταυρὸν, λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, ἐπικαλούμενος τὸν σοφώτατον Παῦλον λέγοντα: «Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησιν δε μωρίαν», (Α’ Κορ. 1,23) Καὶ πάλιν «Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι, (Α’ Κορ. 1,18). Ἀντιλέγεται, τοὐτέστιν ἀμφισβητεῖται, τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν δόξαν τοῦ σταυροῦ θεωροῦν μωρίαν καὶ ἀπὸ αὐτοὺς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλὰ ὅτι ὁ σταυρὸς εἶναι δύναμις τοῦ Θεοῦ, που σῴζει.
Διὸ καὶ ἡμεῖς, οἱ τιμῶντες τὴν ἱερὰν μνήμην τοῦ δικαίου Συμεών μετὰ τοῦ ὑμνῳδοῦ Κοσμᾶ τοῦ μοναχοῦ εἴπωμεν: “Κατακόσμησον τὸν νυμφῶνά σου Σιών, καὶ ὑπόδεξαι τὸν Βασιλέα Χριστόν, ἄσπασαι τὴν Μαριάμ, τὴν ἐπουράνιον πύλην· αὕτη γὰρ θρόνος Χερουβικὸς ἀνεδείχθη, αὕτη βαστάζει τὸν Βασιλέα τῆς δόξης, νεφέλη φωτὸς ὑπάρχει ἡ Παρθένος, φέρουσα ἐν σαρκὶ Υἱὸν πρὸ Ἑωσφόρου, ὃν λαβὼν Συμεὼν ἐν ἀγκάλαις αὐτοῦ ἐκήρυξε λαοῖς, Δεσπότην αὐτὸν εἶναι, ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου”.
Ἰδοὺ λοιπὸν καιρὸς προετοιμασίας καὶ καθάρσεως τῶν ψυχῶν ἡμῶν ὁ καιρὸς τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης νηστείας τοῦ Πάσχα, διά τοῦ ὁποίου καλούμεθα, ἵνα ταῖς πρεσβείαις τοῦ Πρεσβύτου Συμεών καὶ τῆς Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας ὑποδεχθῶμεν εἰς τὰς πνευματικὰς ἡμῶν ἀγκάλας τὸν Δεσπότην τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, τὸν Θεὸν καὶ Σωτῆρα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὅτι Αὐτῷ τε καὶ σὺν Αὐτῷ τῷ Θεῶ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
Τὴν Πατριαρχικὴν Συνοδείαν καὶ τὸ Ἐκκλησίασμα ἐδέχθη φιλοφρόνως ὁ λίαν καλῶς ἐπιμελούμενος τῶν τῆς Μονῆς νέος Ἡγούμενος Ἀρχιμανδρίτης π. Παρθένιος.
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας
