Η αναπαυμένη συνείδηση

• Δόγμα
• 07 Ιανουαρίου 2026
• 18:15

Δεν υπάρ­χει γλυ­κύ­τε­ρο πράγ­μα από το να έχει κα­νείς ανα­παυ­μέ­νη την συ­νεί­δη­σή του. Φτε­ρά νιώ­θει μέσα του, πε­τά­ει. Αυτή η εσω­τε­ρι­κή χαρά δί­νει την πνευ­μα­τι­κή δύ­να­μη. Πώς τα έχει κα­νο­νί­σει ο Θεός! Έδω­σε στον άν­θρω­πο την συ­νεί­δη­ση, φο­βε­ρό! Όσο και αν την κα­τα­πα­τή­σει κά­ποιος την συ­νεί­δη­σή του, πάλι μέσα του ελέγ­χε­ται. Γι’ αυτό λένε: »Τον […]

Δεν υπάρ­χει γλυ­κύ­τε­ρο πράγ­μα από το να έχει κα­νείς ανα­παυ­μέ­νη την συ­νεί­δη­σή του. Φτε­ρά νιώ­θει μέσα του, πε­τά­ει. Αυτή η εσω­τε­ρι­κή χαρά δί­νει την πνευ­μα­τι­κή δύ­να­μη. Πώς τα έχει κα­νο­νί­σει ο Θεός! Έδω­σε στον άν­θρω­πο την συ­νεί­δη­ση, φο­βε­ρό! Όσο και αν την κα­τα­πα­τή­σει κά­ποιος την συ­νεί­δη­σή του, πάλι μέσα του ελέγ­χε­ται. Γι’ αυτό λένε: »Τον τρώ­ει το σα­ρά­κι». Μπο­ρεί κά­ποιος να πε­τύ­χει αυτό που θέ­λει, είτε με βάρ­βα­ρο τρό­πο, είτε με πο­νη­ριά, είτε με κο­λα­κεία, αλλά ανά­παυ­ση δεν θα βρει. Από αυτό μπο­ρεί μό­νος του να δια­πι­στώ­σει, ότι δεν βα­δί­ζει καλά.

Να οι οι Τούρ­κοι στην Κων­σταν­τι­νού­πο­λη, αν και πέ­ρα­σαν τόσα χρό­νια από την Άλω­ση, όταν βλέ­πουν τους Έλ­λη­νες που πη­γαί­νουν εκεί, νιώ­θουν ότι έχουν ένα αρ­παγ­μέ­νο πράγ­μα και κοι­τά­νε σαν να ήρθε ο ιδιο­κτή­της! Και πέ­ρα­σαν τόσα χρό­νια!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης