ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Όταν σφάλλω

• Δόγμα
• 28 Ιανουαρίου 2026
• 14:03

Να προ­σέ­ξου­με πολύ τα εκ προ­θέ­σε­ως σφάλ­μα­τα, για­τί αυτό που θα εξε­τά­σει ο Θεός εί­ναι η πρό­θε­σή μας. Τα σφάλ­μα­τα που κά­νου­με από απρο­σε­ξία εί­ναι ελα­φρό­τε­ρα. Με­ρι­κές αμαρ­τί­ες εί­ναι αμαρ­τί­ες, αλλά έχουν και ελα­φρυν­τι­κά. Ύστε­ρα, όταν σφάλ­λου­με χω­ρίς να το θέ­λου­με, ο Θεός οι­κο­νο­μά­ει έτσι τα πράγ­μα­τα, ώστε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί το σφάλ­μα μας για καλό. […]

Να προ­σέ­ξου­με πολύ τα εκ προ­θέ­σε­ως σφάλ­μα­τα, για­τί αυτό που θα εξε­τά­σει ο Θεός εί­ναι η πρό­θε­σή μας. Τα σφάλ­μα­τα που κά­νου­με από απρο­σε­ξία εί­ναι ελα­φρό­τε­ρα. Με­ρι­κές αμαρ­τί­ες εί­ναι αμαρ­τί­ες, αλλά έχουν και ελα­φρυν­τι­κά. Ύστε­ρα, όταν σφάλ­λου­με χω­ρίς να το θέ­λου­με, ο Θεός οι­κο­νο­μά­ει έτσι τα πράγ­μα­τα, ώστε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί το σφάλ­μα μας για καλό. Δη­λα­δή, όχι ότι έπρε­πε να σφά­λου­με, για να γί­νει αυτό το καλό, αλλά αφού σφάλ­λα­με χω­ρίς να το θέ­λου­με, ο Θεός αξιο­ποιεί το σφάλ­μα μας και βγαί­νει καλό. Όταν όμως κά­νου­με ένα σφάλ­μα εν γνώ­σει μας και έπει­τα με­τα­νοιώ­σου­με, να ευ­χη­θού­με, να μη γί­νει κακό από τις συ­νέ­πειες του σφάλ­μα­τός μας.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης