ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Γνώση χωρίς Θεό

• Δόγμα
• 18 Φεβρουαρίου 2026
• 12:15

Η γνώ­ση, δί­χως Θείο φω­τι­σμό εί­ναι κα­τα­στρο­φή. Όποιος τρο­χά­ει συ­νέ­χεια με γνώ­σεις το μυα­λό του και ζει απο­μα­κρυ­σμέ­νος από τον Θεό, το κά­νει τε­λι­κά δί­κο­πο και με το ένα μέ­ρος σφά­ζε­ται σιγά-σιγά ο ίδιος και με το άλλο κό­βει αν­θρώ­πους με τις από­λυ­τες αν­θρώ­πι­νες εγ­κε­φα­λι­κές λύ­σεις του. Η αν­θρώ­πι­νη γνώ­ση, όταν αγια­στεί, γί­νει Θεία, τότε […]

Η γνώ­ση, δί­χως Θείο φω­τι­σμό εί­ναι κα­τα­στρο­φή. Όποιος τρο­χά­ει συ­νέ­χεια με γνώ­σεις το μυα­λό του και ζει απο­μα­κρυ­σμέ­νος από τον Θεό, το κά­νει τε­λι­κά δί­κο­πο και με το ένα μέ­ρος σφά­ζε­ται σιγά-σιγά ο ίδιος και με το άλλο κό­βει αν­θρώ­πους με τις από­λυ­τες αν­θρώ­πι­νες εγ­κε­φα­λι­κές λύ­σεις του. Η αν­θρώ­πι­νη γνώ­ση, όταν αγια­στεί, γί­νει Θεία, τότε βο­η­θά­ει. Δια­φο­ρε­τι­κά εί­ναι αν­θρώ­πι­νη αν­τι­με­τώ­πι­ση, μυα­λό, κο­σμι­κή λο­γι­κή. Το σκέ­το μυα­λό εί­ναι μπα­στού­νι σι­δε­ρέ­νιο, δί­χως μα­γνή­τη, που χτυ­πά­ει τα μέ­ταλ­λα, για να κολ­λή­σουν και αυτά τσα­λα­κώ­νον­ται και δεν κολ­λούν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης