Στα μνήματα τα ιερά
Νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ζωής μου για την οποία θα ευγνωμονώ πάντα τον Θεό…
π. Ηλία Κουτραφούρη
Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, 1η Απριλίου, βρέθηκα προσκυνητής στα Φυλακισμένα Μνήματα των ηρώων των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων, με λουλούδια στα χέρια, δάκρυα στα μάτια και δέος στην καρδιά…
Πλήθος κόσμου εντός του περίκλειστου κοιμητηρίου κι εγώ ακριβώς πάνω από το μνήμα του Αυξεντίου…
Κάποιος άρχισε να τραγουδά «τον Ζήδρο» κι άρχισαν όλοι να τραγουδούν μαζί του… «Ζήδρο μου καπετάνιο μου, του Μαχαιρά ξεφτέρι! Ζήδρο μου, η θυσία σου τη λευτεριά θα φέρει!».
Ήμουν πάνω από το μνήμα του ήρωα κι έπεσα κι αγκάλιασα τον σταυρό του… Ένα ρεύμα σαν ηλεκτρικό με διαπέρασε κι ένα κλάμα λυτρωτικό πήγασε από μέσα μου, από αυτά που σου χαρίζονται λίγες φορές στη ζωή σου για να ξαναγεννηθείς…
Ήταν ένας συντονισμός των ψυχών των ηρώων, των δικών μας ψυχών και της ψυχής της μαρτυρικής κυπριακής γης…
Νιώθω ότι το ίδιο ρεύμα διαπέρασε όλους όσους βρίσκονταν εντός του περιτειχίσματος… γιατί όλοι άρχισαν να επαναλαμβάνουν τη στροφή ξανά και ξανά με φωνή που έσπαζε από συγκίνηση κι ακούστηκαν γύρω μου κάποια αναφιλητά…
Ήταν σαν όλοι να ήθελαν αγκαλιαστούν μεταξύ τους πάνω από τα μνήματα… μια στιγμή μοναδικής ενότητας… σαν να ανοίχθηκε μια χαραμάδα στον χρόνο και ζήσαμε κάτι από όσα είχαν εκτυλιχθεί εκεί, στα φρικτά κελιά των φυλακών, κάτι από τις τελευταίες στιγμές της θυσίας των ηρώων… ένα παλμό από τους παλμούς που δονούσαν τις καρδιές των μελλοθάνατων να έρχεται και να δονεί και τις δικές μας καρδιές…
Τολμώ και τα εξομολογούμαι δημόσια αυτά πρώτη φορά και ζητώ συγγνώμη. Το κάνω αυτό τώρα γιατί πριν λίγο μου τηλεφώνησε ένας ευλαβέστατος ιερέας από την Ελλάδα που σέβομαι και αγαπώ πολύ… Ελλαδίτης είναι καλαμαράς, μεγαλωμένος κι αυτός με το βιβλίο του Βασιλειάδη «Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους 1955-1959»… Του είπα ότι αύριο θα πάμε στα Φυλακισμένα Μνήματα…
Συγκινήθηκε πολύ και αναφώνησε τα εξής:
- «Να ξέρεις, π. Ηλία, η Κύπρος θα λευτερωθεί! Το δίχως άλλο θα λευτερωθεί! Όχι βέβαια χάρη στα κατορθώματα των πολιτικών… αλλά για το αθώο αίμα αυτών των αγνών παιδιών…»
το αδικαίωτο και προδομένο, συμπληρώνω εγώ, που βοά εκκωφαντικά προς Κύριον τον Θεόν όπως το αίμα Άβελ του δικαίου…
Αδέλφια μου αγαπημένα και περιπόθητα, ας τιμούμε ολόψυχα την θυσία των ηρώων… μιλήστε στα παιδιά σας γι’ αυτούς, πάρτε τα μαζί σας αύριο «στα μνήματα τα ιερά, του Μιχαήλ Καραολή κι Ανδρέα Δημητρίου και του μεγαλομάρτυρα Γρηγορη Αυξεντίου κι όλων εκείνων των παιδιών ηρώων της ΕΟΚΑ που ανάψανε για όλους εμάς της λευτεριάς τα φώτα».
Παραμονή Πρωταπριλιάς 2026
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος
