Περί παθών

  • Δόγμα

Στην επο­χή μας, δυ­στυ­χώς, δεν θέ­λουν οι άν­θρω­ποι να κό­ψουν τα πάθη τους, το θέ­λη­μά τους, δεν δέ­χον­ται συμ­βου­λές. Από εκεί και πέρα, μι­λούν με αναί­δεια και διώ­χνουν την Χάρη του Θεού. Όπου να στα­θεί μετά ο άν­θρω­πος, δεν μπο­ρεί να κά­νει προ­κο­πή, για­τί δέ­χε­ται επι­δρά­σεις δαι­μο­νι­κές. Εί­ναι εκτός εαυ­τού πια, για­τί τον κά­νει κου­μάν­το […]

Στην επο­χή μας, δυ­στυ­χώς, δεν θέ­λουν οι άν­θρω­ποι να κό­ψουν τα πάθη τους, το θέ­λη­μά τους, δεν δέ­χον­ται συμ­βου­λές. Από εκεί και πέρα, μι­λούν με αναί­δεια και διώ­χνουν την Χάρη του Θεού. Όπου να στα­θεί μετά ο άν­θρω­πος, δεν μπο­ρεί να κά­νει προ­κο­πή, για­τί δέ­χε­ται επι­δρά­σεις δαι­μο­νι­κές. Εί­ναι εκτός εαυ­τού πια, για­τί τον κά­νει κου­μάν­το απ’ έξω ο διά­βο­λος.

Απόρρητο