ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Να συγκρατείσαι

• Δόγμα
• 07 Φεβρουαρίου 2026
• 13:00

Εγώ, όταν κά­ποιος με πόνο μου λέει: ”Εί­μαι τέ­τοιος και τέ­τοιος…”, τον χαί­ρο­μαι, για­τί, αφού ανα­γνω­ρί­ζει τα σφάλ­μα­τά του, θα ελευ­θε­ρω­θεί από αυτά. Και τώρα που ήμουν στο νο­σο­κο­μείο (Θε­α­γέ­νειο 1994), ήρθε μια γυ­ναί­κα, που τα χέ­ρια της ήταν τρυ­πη­μέ­να από τις με­ταγ­γί­σεις! Ήταν τε­λεί­ως χά­λια! Δεν είχε η φου­κα­ριά­ρα φλέ­βα για φλέ­βα! ”Δεν έχω […]

Εγώ, όταν κά­ποιος με πόνο μου λέει: ”Εί­μαι τέ­τοιος και τέ­τοιος…”, τον χαί­ρο­μαι, για­τί, αφού ανα­γνω­ρί­ζει τα σφάλ­μα­τά του, θα ελευ­θε­ρω­θεί από αυτά. Και τώρα που ήμουν στο νο­σο­κο­μείο (Θε­α­γέ­νειο 1994), ήρθε μια γυ­ναί­κα, που τα χέ­ρια της ήταν τρυ­πη­μέ­να από τις με­ταγ­γί­σεις! Ήταν τε­λεί­ως χά­λια! Δεν είχε η φου­κα­ριά­ρα φλέ­βα για φλέ­βα! ”Δεν έχω κα­νέ­να καλό, μου λέει. Μή­πως με λυ­πη­θεί από αυτά ο Θεός και με πά­ρει στον Πα­ρά­δει­σο! Έχω εκεί­νο και εκεί­νο το ελάτ­τω­μα…”. Και έλε­γε-έλε­γε ένα σωρό κου­σού­ρια. Τί λε­πτή ερ­γα­σία έκα­νε στον εαυ­τό της! Εγώ σε τέ­τοια κα­τά­στα­ση, άλ­λον άν­θρω­πο δεν είδα!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης