ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί μεγαγχολίας

• Δόγμα
• 23 Απριλίου 2026
• 12:45

Η με­λαγ­χο­λία και το πλά­κω­μα της ψυ­χής, οφεί­λον­ται συ­νή­θως σε τύ­ψεις από ευαι­σθη­σία και τότε ο άν­θρω­πος χρειά­ζε­ται να εξο­μο­λο­γη­θεί, για να μπό­ρε­σει νά βο­η­θη­θεί από τον πνευ­μα­τι­κό. Για­τί, αν εί­ναι ευαί­σθη­τος, μπο­ρεί το σφάλ­μα που έκα­νε να εί­ναι πολύ μι­κρό, αλλά ο εχθρός διά­βο­λος, να το με­γα­λο­ποιεί, να του το δεί­χνει με το μι­κρο­σκό­πιο, […]

Η με­λαγ­χο­λία και το πλά­κω­μα της ψυ­χής, οφεί­λον­ται συ­νή­θως σε τύ­ψεις από ευαι­σθη­σία και τότε ο άν­θρω­πος χρειά­ζε­ται να εξο­μο­λο­γη­θεί, για να μπό­ρε­σει νά βο­η­θη­θεί από τον πνευ­μα­τι­κό. Για­τί, αν εί­ναι ευαί­σθη­τος, μπο­ρεί το σφάλ­μα που έκα­νε να εί­ναι πολύ μι­κρό, αλλά ο εχθρός διά­βο­λος, να το με­γα­λο­ποιεί, να του το δεί­χνει με το μι­κρο­σκό­πιο, για να τον ρί­ξει στην απελ­πι­σία και να τον αχρη­στέ­ψει. Μπο­ρεί να του πει λ.χ. ότι τάχα στε­νο­χώ­ρη­σε πολύ τους άλ­λους, ότι τους δυ­σκό­λε­ψε κ.λπ., και να τον κά­νει να στε­νο­χω­ριέ­ται πι πολύ από όσο αν­τέ­χει. Αφού εν­δια­φέ­ρε­ται ο διά­βο­λος, για­τί δεν πη­γαί­νει να πει­ρά­ξει την συ­νεί­δη­ση ενός αναί­σθη­του άν­θρω­που; Αλλά τον αναί­σθη­το, τον κά­νει να θε­ω­ρεί μη­δα­μι­νό ένα με­γά­λο σφάλ­μα του, για να μην έρ­θει σε συ­ναί­σθη­ση.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης