Λογισμοί πονηρίας

• Δόγμα
• 29 Σεπτεμβρίου 2026
• 17:15

Ο διά­βο­λος έναν και μόνο λο­γι­σμό έχει. Να λυ­πεί το Θεό, κο­λά­ζον­τας τους αν­θρώ­πους. Δεν έχει τύ­ψεις συ­νει­δή­σε­ως γι΄αυτά που κά­νει, ωστό­σο ξέ­ρει, ότι με αυτά που κά­νει, θα αυ­το­κο­λα­στεί. Σκέ­φτε­ται μόνο πο­νη­ρά και δεν μπο­ρεί να κά­νει αγα­θό λο­γι­σμό, διό­τι στε­ρεί­ται τα­πεί­νω­σης. Και τόσο πολύ τον καί­ει η τα­πεί­νω­ση, αφού ούτε καν υπο­κρι­τι­κώς δεν […]

Ο διά­βο­λος έναν και μόνο λο­γι­σμό έχει. Να λυ­πεί το Θεό, κο­λά­ζον­τας τους αν­θρώ­πους. Δεν έχει τύ­ψεις συ­νει­δή­σε­ως γι΄αυτά που κά­νει, ωστό­σο ξέ­ρει, ότι με αυτά που κά­νει, θα αυ­το­κο­λα­στεί. Σκέ­φτε­ται μόνο πο­νη­ρά και δεν μπο­ρεί να κά­νει αγα­θό λο­γι­σμό, διό­τι στε­ρεί­ται τα­πεί­νω­σης. Και τόσο πολύ τον καί­ει η τα­πεί­νω­ση, αφού ούτε καν υπο­κρι­τι­κώς δεν μπο­ρεί να τα­πει­νω­θεί!