Όταν κατακρίνεις

• Δόγμα
• 20 Σεπτεμβρίου 2026
• 17:16

Κά­ποιος κα­τέ­κρι­νε κά­ποιον, επει­δή φό­νευ­σε. Μετά από λίγο και­ρό, αυ­τός που κα­τέ­κρι­νε, οδη­γών­τας με το αμά­ξι του, σκο­τώ­σε χω­ρίς να το θέ­λει 2 αν­θρώ­πους! Μια για­γιά και ένα κο­ρι­τσά­κι. Αυ­τός έπα­θε σοκ! Έπα­θε ψυ­χο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα. Και όχι μόνο δεν μπο­ρεί σή­με­ρα να οδη­γή­σει αυ­το­κί­νη­το, αλλά ούτε τον εαυ­τόν του μπο­ρεί να οδη­γή­σει, αφού μέρα-νύ­χτα έχει […]

Κά­ποιος κα­τέ­κρι­νε κά­ποιον, επει­δή φό­νευ­σε. Μετά από λίγο και­ρό, αυ­τός που κα­τέ­κρι­νε, οδη­γών­τας με το αμά­ξι του, σκο­τώ­σε χω­ρίς να το θέ­λει 2 αν­θρώ­πους! Μια για­γιά και ένα κο­ρι­τσά­κι. Αυ­τός έπα­θε σοκ! Έπα­θε ψυ­χο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα. Και όχι μόνο δεν μπο­ρεί σή­με­ρα να οδη­γή­σει αυ­το­κί­νη­το, αλλά ούτε τον εαυ­τόν του μπο­ρεί να οδη­γή­σει, αφού μέρα-νύ­χτα έχει τύ­ψεις συ­νει­δή­σε­ως. Συ­νε­χώς μο­νο­λο­γεί: Πώς επέ­τρε­ψε ο Θεός, να κάνω εγώ τέ­τοιο πράγ­μα… Προ­σο­χή στην κα­τά­κρι­ση!

Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης