ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Τα άγρια ζώα ξεχωρίζουν τον άνθρωπο της αγάπης

  • Δόγμα

Ακό­μη και τα άγρια ζώα μπο­ρούν να δια­κρί­νουν έναν άν­θρω­πο που τα αγα­πά­ει, από έναν κυ­νη­γό που θέ­λει να τα σκο­τώ­σει. Τον κυ­νη­γό τον απο­φεύ­γουν, τον άν­θρω­πο που τα αγα­πά­ει τον πλη­σιά­ζουν. Νό­μι­ζα, ότι δεν συμ­βαί­νει το ίδιο και με τα φί­δια, για­τί το φίδι εί­ναι το μόνο ζώο που δεν αγα­πιέ­ται από τους αν­θρώ­πους. […]

Ακό­μη και τα άγρια ζώα μπο­ρούν να δια­κρί­νουν έναν άν­θρω­πο που τα αγα­πά­ει, από έναν κυ­νη­γό που θέ­λει να τα σκο­τώ­σει. Τον κυ­νη­γό τον απο­φεύ­γουν, τον άν­θρω­πο που τα αγα­πά­ει τον πλη­σιά­ζουν. Νό­μι­ζα, ότι δεν συμ­βαί­νει το ίδιο και με τα φί­δια, για­τί το φίδι εί­ναι το μόνο ζώο που δεν αγα­πιέ­ται από τους αν­θρώ­πους. Δια­πί­στω­σα όμως αρ­γό­τε­ρα, ότι και τα φί­δια διαι­σθά­νον­ται την αγά­πη του αν­θρώ­που και πιά­νουν φι­λία μαζί του. Αν ο άν­θρω­πος έρθη στην θέση του φι­διού και το πο­νέ­σει, το φίδι αμέ­σως το κα­τα­λα­βαί­νει και τον πλη­σιά­ζει σαν φί­λος. Εί­ναι σαν να λέει: «Δόξα σοι ο Θεός, βρή­κα και εγώ επι­τέ­λους έναν φίλο!».

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

TOP NEWS