Ο σταυρός στο ανδρόγυνο
Συναντάμε μία τάξη σταυροφορούντων ανθρώπων να φέρνουν σταυρό και μάλιστα σοβαρό σταυρό μέσα στο ανδρόγυνο. Και εκεί, εάν κάποιος θελήσει να εξετάσει, και θελήσει ο άλλος να απαντήσει με ειλικρίνεια, θα πει ότι μόνος μου τον έφτιαξα τον σταυρό. Φτάσαμε, λέει, στον χωρισμό. Το ανδρόγυνο σταυροφορεμένο.
Ο σύζυγος από δω με παιδιά, που του άφησε η γυναίκα. Η σύζυγος από εκεί με παιδιά, που της άφησε ο σύζυγος. Και είναι χωρισμένοι χωρίς παιδιά και φέρουν ένα σταυρό στον ώμο τους. Και μια αλυσίδα πίσω να κρέμεται. Διότι όσο και να θέλουμε εμείς να τον διαλύσουμε τον γάμο και να κάνουμε άλλους και άλλους, η αλυσίδα η πρώτη του γάμου πάντοτε θα σύρεται και θα είμαστε σαν το σκυλί που κόβει την αλυσίδα και γυρίζει στην αγορά, αλλά και ξαναγυρίζει κοντά και το κτυπά πάντοτε και του λέει· Εκεί είναι η πρώτη σου δουλειά. Και αν αναρωτηθεί το ανδρόγυνο αυτό, προς τι ο σταυρός αυτός επάνω μας σήμερα; γιατί οι στενοχώριες αυτές; γιατί οι θλίψεις; Θα δούμε, ότι από τις δικές μας τις ενέργειες οφείλεται. Ας το ομολογήσουμε.
Πολλοί, δυστυχώς, στον εγωισμό τους δεν θέλουν να το ομολογήσουν και λένε· αυτή φταίει, αυτός φταίει, η πεθερά φταίει, ο γαμβρός, ο κουνιάδος. Τίποτα από αυτά. Εγώ φταίω, εσύ φταις, εμείς φταίμε, γιατί δεν ρωτήσαμε τον Χριστό. Μπορώ να κάνω, Κύριε, με τη γυναίκα αυτή; Μπορώ, να κάνω με τον άνδρα αυτό; Είναι πράγματι η Εύα μου αυτή; Είναι η πλευρά μου; Είναι πράγματι ο Αδάμ ο δικός μου αυτός; Είμαι η πλευρά του, θα έχουμε αρμολογία; Αυτά παθαίνουμε εμείς. Και βλέπουμε έρωτες, σχέσεις και σχίζουμε τους αιθέρες για να φτάσουμε και να ζήσουμε παράνομα. Και όταν φτάσουμε στον γάμο, σε λίγους μήνες χωρίζει, ακούμε, το ανδρόγυνο. Αυτοί που γνωρίζονται 5-10 χρόνια στην παρανομία, χωρίζει, λέει, το ανδρόγυνο, διότι δεν συμφωνούν στον χαρακτήρα. Ώστε 5-10 χρόνια, που κάνατε τόσα πράγματα, που γκρεμίσατε κάθε ιερό και όσιο, συμφωνούσατε τότε, τώρα δεν συμφωνείτε;
Αυτός είναι ο σατανάς, στην παρανομία να ζεις, δεν σου μπαίνει στη μέση, αλλά τώρα όμως σείει τα πάντα. Βάζει ο άνθρωπος μόνος του το χέρι του και δημιουργεί τον σταυρό του. Και είναι μεγάλο πράγμα αυτό, να αποτύχει ο άνθρωπος στον γάμο. Ο Θεός έφτιαξε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Μην κοιτάτε εμείς που τους πολλαπλασιάσαμε και παίρνουμε και δεύτερη και τρίτη, και τώρα ζητάμε να σπάσει αυτός ο δεσμός… Ο Θεός έφτιαξε μία Εύα και έναν Αδάμ. Είτε το θέλουμε είτε όχι, όπως ξέρουμε, κάποια μέρα θα φύγουμε από εδώ και ο Χριστός δεν θα μας κρίνει πώς νομοθέτησε ο κόσμος και πούθε φυσούν οι άνεμοι, αλλά πώς νομοθέτησε Εκείνος. Είμαστε δημιουργήματά Του και έπρεπε να συμβουλευόμαστε τον νόμο Του και να Τον ρωτούσαμε.
Υπάρχουν στην Παλαιά Διαθήκη δύο περιπτώσεις που υπενθυμίζουν στον άνθρωπο επάνω στον γάμο του, εάν θέλει να επιτύχει. Μη βλέπεις, ποιος είναι ψηλός και ποια περπατάει ωραία. Λέει μια λαϊκή παροιμία· «με το μπόι μου βρήκα, με τη γνώμη μου δεν βρήκα». Αυτό είναι σπουδαίο γνωμικό, βγαλμένο από την πείρα. Εάν ρωτούσαμε τον Χριστό, θα είχαμε λιγότερους σταυρούς μέσα στα ανδρόγυνα και λιγότερες θλίψεις. Ποιος είναι εκείνος ή εκείνη, που φτάνει και στη γνώμη μου; Να κατέβει λίγο πιο κάτω και να ανέβει αυτός λίγο πιο πάνω, διότι χρειάζεται να γίνεται αυτός ο συνδυασμός.
Στο όρος Σινά ο Θεός κατέβηκε και ο Μωυσής ανέβηκε 2.300 μέτρα και εκεί έζησαν ενώπιον ενωπίω για 40 ημέρες και μας έφερε τον λόγο του Θεού. Ανέβηκε ο Μωυσής όσο μπορούσε και συγκατέβηκε ο Θεός και έγινε εκεί η συνάντηση. Αυτό ακριβώς πρέπει και στο ανδρόγυνο να γίνεται. Χρειάζονται αμοιβαίες υποχωρήσεις, διότι ο σατανάς δημιουργεί καταστάσεις. Αν, όμως, θελήσει να κοντύνει και ο άλλος λίγο να σηκωθεί, με τη χάρη του Θεού θα έχουν την ίδια γνώμη. Αυτά όμως επιτυγχάνονται με την εφαρμογή των αρχών του Ευαγγελίου. Αλλά όταν ο γάμος έρχεται από εγωισμό, από σάρκα, από συμφέρον και ούτω καθεξής, τότε δεν έχει αυτή την ευλογία της ομονοίας.
Και υπάρχουν μέσα στα ανδρόγυνα σταυροί. Ο Χριστός όμως τους μεν τους κατεβάζει από αγάπη, τους δε τους ανεβάζει με την χάρη Του. Είδατε στη βυζαντινή εικόνα τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο, πώς κρατάνε μαζί την Εκκλησία; Ο ένας είναι στο ένα μέρος και ο άλλος στο άλλο. Εσύ, Πέτρε, κρατάς εξίσου την Εκκλησία με τον Παύλο; Ναι, γιατί ο Παύλος κατέβηκε και ο Πέτρος ανέβηκε, και αυτός ο οδοστρωτήρας του Χριστού τους έκανε να έχουν αυτή την αρμονία. Έτσι το σπίτι θα το κρατήσουν και οι δύο μαζί. Ο ένας να λέει, δώσε μου τη χάρη Σου, Κύριε, να σταθώ σωστά στον άξιο άνδρα αυτό. Και ο άλλος θα πρέπει να ταπεινώνεται μπροστά στη θυσία της γυναίκας. Είναι μυστήριο μέγα, όπως λέει ο Παύλος, γι’ αυτό και τελευταία προσπαθούν, να το ξεθεμελιώσουν, να σταματήσει πλέον να λέγεται Μυστήριο και να έχει αξία, αλλά να είναι μια συνάφεια όπως των ζώων και χωρίς άλλη υποχρέωση.
Αν, αγαπητοί, θα ήθελε ο άνθρωπος να εφαρμόσει αυτά που του είπε ο Θεός, τα πράγματα θα ήσαν πολύ διαφορετικά. Αναφέρεται στις Παροιμίες το εξής σχετικό με τον γάμο· «οίκον και ύπαρξιν μερίζουσιν πατέρες παισί, παρά δε τω Κυρίω αρμόζεται γυνή ανδρί».
Τα σπίτια, λέει, τα χωράφια και τα αμπέλια τα κληρονομείς φυσιολογικά από τους γονείς σου, τη γυναίκα όμως, λέει, θα σου τη δώσει ο Θεός. Γιατί Αυτός ξέρει… Αλλά διότι εμείς μόνοι μας βάζουμε να βρούμε την Εύα μας ή τον Αδάμ μας, δεν έχουμε αυτή την αρμονία και δημιουργούμε αυτές τις καταστάσεις που υπάρχουν σήμερα μέσα στα ανδρόγυνα και θλιβόμαστε. Άλλοι από εμάς τους ίδιους φέρουμε αυτό τον σταυρό της διαλύσεως της οικογενείας, άλλοι από το περιβάλλον μας, τα παιδιά μας, τους προσφιλείς μας. Είναι, λοιπόν, μία τάξη ανθρώπων σταυροφορεμένων μέσα σε αυτή την περίπτωση.
Από το περιοδικό «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου» 20, έκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, σελ. 162 (απόσπασμα).
