Δημητριάδος:Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία φέρει τον μεγάλο σταυρό των λεγομένων εθνικών Εκκλησιών
Για την κυριαρχία των συμφερόντων των εθνών που εκπροσωπούν οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες μίλησε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος.
Θεοδώρα Αβαγιανού
Για την κυριαρχία των συμφερόντων των εθνών που εκπροσωπούν οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες μίλησε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας που τελέστηκε στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πηλίου.
Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος, αναφέρθηκε στην ενότητα της Εκκλησίας, που διαφύλαξαν οι πατέρες της Εκκλησίας, ενόψει του μεγάλου κινδύνου των αιρέσεων, λέγοντας ότι «κάθε φορά που η ενότητα ετίθετο σε κίνδυνο, η Εκκλησία ανέθετε στους Επισκόπους Της, εν Συνόδω, το καθήκον να αποτυπώνουν ακριβώς την αλήθεια και το δόγμα της πίστεως. Γι’ αυτό τους τιμούμε, γιατί κράτησαν ανόθευτη την ενότητα της Μιάς Εκκλησίας».
Στη συνέχεια ο κ. Ιγνάτιος μίλησε για το «πρόβλημα» των εθνικών Εκκλησιών λέγοντας: «Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία φέρει τον μεγάλο σταυρό των λεγομένων εθνικών Εκκλησιών. Πρόκειται για μεγάλο και οξύτατο πρόβλημα, που γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, όταν, πολλές φορές, ακόμα κι εμείς οι Ποιμένες, προτάσσουμε τον εθνικισμό μας εις βάρος της Ορθοδοξίας μας. Αυτό φαίνεται στις διορθόδοξες διασκέψεις, όπου, τις περισσότερες φορές, κυριαρχεί το συμφέρον των εθνών που εκπροσωπούν οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες και όχι του συνόλου της Οικουμενικής και ενωμένης Ορθοδοξίας…»
«..Κι αν σήμερα υπάρχει ένα μεγάλο εμπόδιο για να συνέλθει η Πανορθόδοξη Σύνοδος, η διάδοχος των Οικουμενικών, είναι οι εθνικές Εκκλησίες. Καλόν είναι, λοιπόν, να εντοπίζουμε τα ελλείμματά μας και εκείνα που πρέπει να διορθώσουμε αν θέλουμε να διασώσουμε την καθολικότητα και οικουμενικότητα της Εκκλησίας μας και την αληθινή της ενότητα, που, ενώ την διαθέτουμε στο κοινό Ποτήριο και στην κοινή πίστη, δεν μπορούμε να την παρουσιάσουμε στην ανθρωπότητα με μία σύγχρονη Πανορθόδοξη Σύνοδο…»
Τέλος επεσήμανε ότι «στη σημερινή κρίσιμη και μεταβατική εποχή, οφείλουμε να αγωνιστούμε για να κρατήσουμε την Εκκλησία Μία. Αλίμονο σ’ εκείνους που, με τους λόγους και τα έργα τους, θα θέσουν σε κίνδυνο την ενότητά Της. Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει ν’ αποστρέψουμε κάθε εσωστρέφεια, να ξεπεράσουμε κάθε εθνικισμό και να ξαναδούμε την Ορθοδοξία όπως πρέπει, έτοιμη να προσφέρει το Οικουμενικό Της μήνυμα σ’ όλο τον κόσμο, που διψάει σήμερα την αλήθεια του Χριστού, αυθεντική και ανόθευτη, όπως την διαθέτουμε ως θησαυρό αδαπάνητο, που διακυβεύουμε, δυστυχώς, με τις ιδιαιτερότητες και τους διχασμούς μας…»
