ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί λύπης

• Δόγμα
• 04 Μαΐου 2026
• 14:25

Αν λυ­πά­ται κά­ποιος από κα­θα­ρό φι­λό­τι­μο για την πτώ­ση του, για­τί στε­νο­χώ­ρη­σε τον Χρι­στό, νιώ­θει μέσα του έναν γλυ­κό πόνο, για­τί ο Θεός σκορ­πά στην ψυχή του γλυ­κύ­τη­τα, την Θεία πα­ρη­γο­ριά. Αυτή η λύπη εί­ναι κατά Θεό. Ενώ, όταν κα­νείς νιώ­θει συ­νε­χή λύπη με άγ­χος και απελ­πι­σία, πρέ­πει να κα­τα­λά­βει, ότι αυτή η λύπη δεν […]

Αν λυ­πά­ται κά­ποιος από κα­θα­ρό φι­λό­τι­μο για την πτώ­ση του, για­τί στε­νο­χώ­ρη­σε τον Χρι­στό, νιώ­θει μέσα του έναν γλυ­κό πόνο, για­τί ο Θεός σκορ­πά στην ψυχή του γλυ­κύ­τη­τα, την Θεία πα­ρη­γο­ριά. Αυτή η λύπη εί­ναι κατά Θεό. Ενώ, όταν κα­νείς νιώ­θει συ­νε­χή λύπη με άγ­χος και απελ­πι­σία, πρέ­πει να κα­τα­λά­βει, ότι αυτή η λύπη δεν εί­ναι κατά Θεό. Η κατά Θεό λύπη εί­ναι χαρά πνευ­μα­τι­κή και φέρ­νει στην ψυχή πα­ρη­γο­ριά, ενώ η λύπη που δεν εί­ναι κατά Θεό φέρ­νει άγ­χος και αδιέ­ξο­δο.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης