ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Η παύση της αμαρτίας

• Δόγμα
• 03 Ιουνίου 2026
• 22:01

Για να στα­μα­τή­σει ο άν­θρω­πος να κά­νει μια αμαρ­τία, πρέ­πει να προ­σπα­θή­σει να απο­φύ­γει κάθε ερέ­θι­σμα που προ­κα­λεί αυ­τήν την αμαρ­τία. Ο μέ­θυ­σος λ.χ., αν θέ­λει να βο­η­θη­θεί και να μην ξα­να­πιεί, δεν πρέ­πει ούτε έξω από τα­βέρ­να να πε­ρά­σει. Μι­κρή προ­σπά­θεια χρειά­ζε­ται και καλή διά­θε­ση και ο Κα­λός Θεός θα μας βο­η­θή­σει να ξε­πε­ρά­σου­με […]

Για να στα­μα­τή­σει ο άν­θρω­πος να κά­νει μια αμαρ­τία, πρέ­πει να προ­σπα­θή­σει να απο­φύ­γει κάθε ερέ­θι­σμα που προ­κα­λεί αυ­τήν την αμαρ­τία. Ο μέ­θυ­σος λ.χ., αν θέ­λει να βο­η­θη­θεί και να μην ξα­να­πιεί, δεν πρέ­πει ούτε έξω από τα­βέρ­να να πε­ρά­σει. Μι­κρή προ­σπά­θεια χρειά­ζε­ται και καλή διά­θε­ση και ο Κα­λός Θεός θα μας βο­η­θή­σει να ξε­πε­ρά­σου­με τις δυ­σκο­λί­ες. Έχει, ας πού­με, κά­ποιος ένα πά­θος. Το ανα­γνω­ρί­ζει, αγω­νί­ζε­ται να το κό­ψει, με­τα­νο­εί, τα­πει­νώ­νε­ται. Η διά­θε­ση που έχει να κό­ψει το πά­θος του πλη­ρο­φο­ρεί τον Θεό και τον βο­η­θά­ει. Αλλά, αν δεν κα­τα­βάλ­λει προ­σπά­θεια, για να αλ­λά­ξει και συ­νε­χί­ζει να αμαρ­τά­νει, πώς ο Θεός να δώ­σει την Χάρη Του;

Η Χά­ρις του Θεού δεν έρ­χε­ται σε λαν­θα­σμέ­νη κα­τά­στα­ση, για­τί αυτό δεν βο­η­θά­ει τον άν­θρω­πο. Αν ήταν έτσι, θα έστελ­νε ο Θεός την Χάρη Του και στον διά­βο­λο. Ο άν­θρω­πος που δεν πα­ρα­μέ­νει στην πτώ­ση του, στις αμαρ­τω­λές σκέ­ψεις του, αλλά με­τα­νο­εί για τα σφάλ­μα­τά του και αγω­νί­ζε­ται να μην αμαρ­τά­νει, δέ­χε­ται την Χάρη του Θεού και βο­η­θιέ­ται.

Όταν όμως δεν υπάρ­χη με­τά­νοια και η αμαρ­τία θε­ω­ρεί­ται μόδα, αυτό εί­ναι δαι­μο­νι­κή κα­τά­στα­ση.