Λήμνου Ιερόθεος: Η νηστεία να γεννά το έλεος – Αφιέρωμα στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας” για την απαρχή της Σαρακοστής

  • Δόγμα

«Ο σκοπός της νηστείας δεν είναι απλώς να φθάσουμε στα Χριστούγεννα, αλλά να φθάσουμε σε αυτά έχοντας προετοιμάσει την καρδιά μας, ώστε η Γέννηση του Χριστού να έχει γίνει και προσωπικό γεγονός αναγέννησης και της δικής μας ζωής». Αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, ο οποίος, μετά από αίτημά […]

«Ο σκοπός της νηστείας δεν είναι απλώς να φθάσουμε στα Χριστούγεννα, αλλά να φθάσουμε σε αυτά έχοντας προετοιμάσει την καρδιά μας, ώστε η Γέννηση του Χριστού να έχει γίνει και προσωπικό γεγονός αναγέννησης και της δικής μας ζωής». Αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, ο οποίος, μετά από αίτημά μας, μίλησε στα «Παραπολιτικά» για τη σημασία της νηστείας και της εν γένει πνευματικής προετοιμασίας, όλως ιδιαιτέρως με την απαρχή σε λίγες ημέρες της νητείας και Σαρακοστής των Χριστουγέννων.

Η αληθινή προετοιμασία, ως τονίζει ο κ. Ιερόθεος, αρχίζει από το τραπέζι αλλά ολοκληρώνεται στην καρδιά του ανθρώπου, καθώς εκεί προετοιμάζεται η υποδοχή του Σωτήρος Χριστού. Μια υποδοχή και συνάντηση που πρέπει να εκφράζεται ορθόπρακτα και βιωματικά, πάντοτε σε σχέση με το Θεό αλλά και τον κάθε συνάνθρωπό μας.

«Η Εκκλησία μάς καλεί να περιορίσουμε όχι μόνο όσα προσφέρουμε στο σώμα μας, αλλά κυρίως όσα αιχμαλωτίζουν την καρδιά μας· τον εγωισμό, την κατάκριση, την εμπάθεια και την προσκόλληση στα υλικά αγαθά. Η αληθινή νηστεία αρχίζει από το τραπέζι, αλλά στοχεύει και ολοκληρώνεται στην καρδιά, όταν ο άνθρωπος μαθαίνει να ελευθερώνεται από τα πάθη του και να δημιουργεί χώρο μέσα του για τον Χριστό, ο Οποίος μας καλεί να μεταμορφώσουμε τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους αδελφούς μας», συμπληρώνει ο Ποιμενάρχης της Λήμνου.

Ακολουθεί το κείμενο του Μητροπολίτου Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιεροθέου:

Η Ορθόδοξη Εκκλησία προετοιμάζει τους πιστούς να μπουν σε λίγες μέρες (15 Νοεμβρίου) σε μια ξεχωριστή χρονική περίοδο, της οποίας κύριο χαρακτηριστικό αποτελεί η νηστεία. Αυτός ο τρόπος  ψυχικής άσκησης στοχεύει στη βίωση της κορυφαίας Δεσποτικής εορτής  των Χριστουγέννων, επειδή φανερώνει την άκρα συγκατά-βαση του Θεού να σαρκωθεί την ανθρώπινη φύση, προκειμένου να φανερωθεί, να κατανοηθεί, να συναναστραφεί και τελικά να ενωθεί με τον άνθρωπο. Μπροστά σε αυτό το αποκαλυπτικό γεγονός ο άνθρωπος καλείται να προσεγγίσει βαθύτερα τον σκοπό της υπάρξεώς του, επειδή κορυφώνεται στην ουσιαστική σχέση του με τον συνάνθρωπο.

Μετά από αυτά μπορεί να γίνει κατανοητό ότι η προτεινόμενη νηστεία δεν αφορά μια περίοδο απλής διατροφικής εγκράτειας, αλλά μιά καλλιέργεια βαθύτερης συναίσθησης και εσωτερικής υποδοχής του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Θεού.

Η Εκκλησία μάς καλεί να περιορίσουμε όχι μόνο όσα προσφέρουμε στο σώμα μας, αλλά κυρίως όσα αιχμαλωτίζουν την καρδιά μας· τον εγωισμό, την κατάκριση, την εμπάθεια και την προσκόλληση στα υλικά αγαθά. Η αληθινή νηστεία αρχίζει από το τραπέζι, αλλά στοχεύει και ολοκληρώνεται στην καρδιά, όταν ο άνθρωπος μαθαίνει να ελευθερώνεται από τα πάθη του και να δημιουργεί χώρο μέσα του για τον Χριστό, ο Οποίος μας καλεί να μεταμορφώσουμε τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους αδελφούς μας.

Το βαθύτερο νόημα της νηστείας, τελικά, βρίσκεται στη σύνδεσή της με την προσευχή, τη μετάνοια και την αγάπη. Η εγκράτεια αποκτά πνευματική αξία, όταν μας καθιστά περισσότερο ευαίσθητους στον πόνο του αδελφού, περισσότερο πρόθυμους να συγχωρήσουμε και περισσότερο διαθέσιμους να προσφέρουμε από το περίσσευμα  ή κυρίως από το υστέρημά μας. Δεν έχει κανένα νόημα να στερούμαστε ορισμένες τροφές, όταν παραμένουμε αδιάφοροι απέναντι στην πείνα, τη μοναξιά και την απόγνωση του συνανθρώπου μας. Η νηστεία που δεν γεννά έλεος κινδυνεύει να γίνει ένας εξωτερικός τύπος χωρίς εσωτερικό περιεχόμενο. Αντίθετα, όταν η σωματική εγκράτεια συνοδεύεται από την ταπείνωση και τη φιλανθρωπία, γίνεται άσκηση ελευθερίας και έμπρακτη ομολογία, ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο για να καταναλώνει, αλλά για να αγαπά και να προσφέρει.

Συνεπώς, η νηστεία των Χριστουγέννων δεν αποτελεί μια ειδική επιλογή, αλλά κυρίως είναι γενική πρόσκληση να μεταμορφώσουμε μέσα μας τη φάτνη των αλόγων της Βηθλεέμ, σε φάτνη των λογικών όντων μέσα στην  κοινωνία.

Ο Χριστός έρχεται στον κόσμο όχι μέσα στη λάμψη της κοσμικής δύναμης, αλλά μέσα στην ταπείνωση, τη φτώχεια και την απλότητα, αποκαλύπτοντας ότι η αληθινή δόξα του Θεού φανερώνεται στην αυτοπροσφορά της αγάπης. Γι’ αυτό και η πνευματική προετοιμασία των Χριστουγέννων δεν εξαντλείται στην τήρηση ενός κανόνα, αλλά μας καλεί να αποβάλουμε ό,τι εμποδίζει τον Χριστό να κατοικήσει μέσα μας.

Εν τέλει, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν νηστέψαμε, αλλά αν, μέσα από τη νηστεία, γίναμε πιο ταπεινοί, πιο συγχωρητικοί και πιο ανθρώπινοι. Ο σκοπός της νηστείας δεν είναι απλώς να φθάσουμε στα Χριστούγεννα, αλλά να φθάσουμε σε αυτά έχοντας προετοιμάσει την καρδιά μας, ώστε η Γέννηση του Χριστού να έχει γίνει και προσωπικό γεγονός αναγέννησης και της δικής μας ζωής.

Απόρρητο