Σύναξη Αγίων Δώδεκα Αποστόλων στα Κύμινα

  • Dogma

Την Τρίτη 30 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Κυμίνων. 

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἐάν γάρ μυρίους παιδαγωγούς ἔχητε ἐν Χριστῷ ἀλλ᾽ οὐ πολλούς πα­τέρας· ἐν γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ διά τοῦ εὐαγγελίου ἐγώ ὑμᾶς ἐγέννη­σα».

Στόν ἀπόηχο τῆς ἑορτῆς τῶν ἁγίων ἐνδόξων πρω­τοκορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου ἡ Ἐκκλη­σία μας ἑορ­τάζει σήμερα τή σύναξη τῶν ἁγίων δώδεκα ἀπο­στόλων καί μαθητῶν τοῦ Κυρίου μας.Τιμᾶ ὅλους ἐκείνουςοἱ ὁποῖοι κή­ρυξαν τό εὐαγ­γέλιο στόν κόσμο, ἀναγέννησαν τούς ἀν­θρώπους διά τοῦ ἁγίου βα­πτί­σμα­τος καί τούς ἔκαναν τέκνα τοῦ Θεοῦκαί κλη­ρονόμους τῆς βασι­λεί­ας του.

Πα­τέρες πνευματικοί τῶν πιστῶν, λοιπόν, οἱ ἀπόστολοι, πατέρες πνευ­­­ματικοί τῆς Ἐκκλησίας, πατέ­ρες πνευματικοί τοῦ καθενός ἀπό ἐμᾶς πού εἴμαστε μέλη τῆς Ἐκκλη­σίας τοῦ Χριστοῦ.Γιατί ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι ἕνα ἔργο προσωπικό, δέν εἶναι ἔργο ἑνός ἀνθρώπου, εἴτε αὐτός εἶναι ἱερέας εἴτε ἀρχιερέας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τοῦ Χριστοῦ. Καί δέν εἶναι ἁπλῶς δική του, ἀλλά εἶναι τό σῶμα του, εἶναι ἡ θεαν­θρώπινη παρουσία του πού ἐπε­κτεί­νεται ἀνά τούς αἰῶνες μέσα στόν κόσμο γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι τό γεώργιό του, μέσα στό ὁποῖο οἱ ἅγιοι ἀπό­στολοι ἔσπειραν τόν σπόρο τοῦ θείου λό­γου του, τόν πότισαν μέ τόν τίμιο ἱδρῶτα τους καί ἀγω­νίσθηκαν γιά νά ἀπομακρύνουν τά ζιζάνια τῶν κακοβούλων καί τῶν αἱρετικῶν πού τόν ἀπειλοῦσαν.

Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διέτρεξαν ὅλο τόν κόσμο χωρίς νά ὑπολογίζουν οὔτε κό­πους οὔτε ταλαιπωρίες οὔτε διωγ­­μούς, οὔτε φυλακίσεις, προκειμένου νά «μαθητεύσουν πάντα τά ἔθνη» στόν λόγο τοῦ Κυρίου κατά τήν ἐντολή του καί νά τά ὁδηγήσουν στό φῶς τῆς ἀληθοῦς πίστεώς του.

Καί τό ἔργο τῶν ἁγίων ἀποστό­λων συνεχίζεται καί θά συνεχίζε­ται ἀνά τούς αἰῶνες γιά νά ἀνα­γεννῶνται οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώ­πων μέσα στήν Ἐκκλησία καί νά σώζονται. Συνεχίζεται καί θά συ­νεχίζεται διά τῶν ἁγίων πατέρων, πού δια­δέ­χθηκαν τούς ἁγίους ἀπο­στό­­λους, ἀλλά καί διά τῶν ἐπι­σκό­πων καί τῶν πρεσβυ­τέρων, οἱ ὁποῖοι ἀνά τούς αἰῶνες καί κατά ἀποστολική διαδοχή συνε­χίζουν νάλαμβάνουν τή χάρη τοῦ πανα­γίου Πνεύ­ματος, πού ἔλα­βαν οἱ ἀπόστολοι τήν ἡμέ­ρα τῆς Πεντη­κο­στῆς γιά νά μπο­ρέσουν νά εὐαγ­γε­λι­σθοῦν στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ πάν­τα τά ἔθνη. Ἵστανται εἰς τύπον καί τόπον τῶν ἁγίων ἀποστόλων καί συνεχίζουν τό ἔργο τους παι­δαγωγώντας τούς ἀνθρώπους ἐν Χριστῷ καί μετα­δίδοντας τή χάρη τοῦ Χριστοῦ διά τῶν ἱερῶν μυστη­ρίων τῆς Ἐκκλη­σίας.

Ἄν ἀναλογισθοῦμε τό ἔργο τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ἄν σκεφθοῦμε πῶς δώδεκα ἄνθρωποι, ἁπλοί καί ταπεινοί ἁλιεῖς οἱ περισσότεροι, χωρίς μόρφωση, χωρίς κοσμικές διασυνδέσεις, χωρίς μέσα καί ἔχο­ντας τίς ἀρχές καί τίς ἐξουσίες τοῦ κόσμου ἐναντίον τους, νά τούς διώ­κουν, νά τούς φυλακίζουν, νά τούς ὁδηγοῦν στό μαρτύριο, κα­τόρ­­θωσαν νά διαδώσουν τό Εὐαγ­γέ­λιο σέ ὅλο τόν κόσμο καί νά ἑλκύσουν στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, δέν μπο­ροῦμε παρά νά θαυμάσουμε τή θέ­λησή τους καί τή δύναμη τῆς ψυ­χῆς τους, ἀλλά καί τό μεγαλεῖο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος, κατά τόν πρωτοκορυφαῖο ἀπόστο­λο Παῦ­λο, «τά μωρά τοῦ κόσμου ἐξε­λέξατο, ἵνα τούς σοφούς καται­σχύ­νῃ». Διάλεξε δηλαδή ἀνθρώ­πους, τούς μαθητές του, οἱ ὁποῖοι ἦταν ἀγράμματοι, γιά νά νικήσει μέ αὐ­τούς τούς σοφούς καί νά τούς κα­ται­σχύνει. Γιατί οἱ ἅγιοι ἀπόστο­λοι ἀποδείχθηκαν μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἱκανοί νά σταθοῦν ἐνώπιον ἐθνῶν καί βασιλέων, νά ἀνα­τρέψουν τά ἐπιχειρήματα τῶν σο­φῶν καί τῶν ρητόρων τοῦ κό­σμου καί νά ἀπο­δεί­ξουν τήν ἀλή­θεια τοῦ Εὐαγγε­λίου πού κήρυτ­ταν.

Μπό­ρεσαν μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά διδάξουν τούς ἀνθρώπους τά μυ­στή­ρια τοῦ Θεοῦ καί νά τούς ὁδη­γήσουν στή σωτηρία. Μπό­ρε­σαν νά γίνουν πνευματικοί πατέ­ρες ὄχι μόνο τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς τους ἀλλά καί ὅλων μας.

Γι᾽ αὐτό τούς τιμοῦμε καί τούς ἐκφράζουμε τόν σεβασμό καί τήν εὐγνωμοσύνη μας. Γι᾽ αὐτό καί ἔχου­με χρέος νά ἀκολουθοῦμε τό παράδειγμα τῆς ζωῆς τους καί νά προσπαθοῦμε νά μιμηθοῦμε τήν ἀγάπη τους γιά τόν Χριστό, τήν ἀποφασιστικότητά τους νά τόν ἀκο­λουθήσουν, τόν ζῆλο τους νά κηρύξουν τό Εὐαγγέλιό του, χωρίς νά ὑπολογίζουν τούς κόπους καί τίς ταλαιπωρίες πού ἀπαιτοῦσαν οἱ ἀποστολικές τους περιοδεῖες.

Ὁ ἀγώνας μας γιά νά μιμηθοῦμε, κατά τό μέτρο τῶν δικῶν του δυ­νάμεων ὁ καθένας μας, εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος γιά νά τούς ἐκφράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά τήν προσφορά τους· εἶναι ἡ καλύτερη ἀνταπόδοση γιά ὅλα ὅσα ὑπέμει­ναν, ὥστε νά γνωρίσουμε καί ἐμεῖς τόν Χριστό καί νά ἔχουμε τή δυνατότητα νά κληρονομή­σου­με τήν αἰώνια ζωή πού Ἐκεῖνος χαρίζει.

Αὐτήν ἀπο­λαμ­βάνουν καί οἱ τι­μώ­­μενοι ἅγιοι ἀπόστολοι κοντά στόν Χριστό, δεόμενοι καί γιά τή δική μας πνευματική πρόοδο ἀλλά καί σωτηρία, ἐφόσον ἐμεῖς ἀκο­λου­θοῦμε τό παράδειγμά τους καί ἐπικαλούμεθα τή βοήθειά τους.

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ