Αυστραλίας Μακάριος: Να έχουμε ενότητα και αγάπη
Στον κατάμεστο Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, στο προάστιο St Marys του Σύδνεϋ, ιερούργησε το πρωί της Κυριακής, 1 Νοεμβρίου, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος. Ο Σεβασμιώτατος έτυχε θερμής υποδοχής από τους ευσεβείς πιστούς της Ενορίας και ανταπέδωσε με εγκάρδιες πατρικές ευχές, επικαλούμενος τις πρεσβείες του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου για την προστασία και τον […]
Στον κατάμεστο Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, στο προάστιο St Marys του Σύδνεϋ, ιερούργησε το πρωί της Κυριακής, 1 Νοεμβρίου, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος. Ο Σεβασμιώτατος έτυχε θερμής υποδοχής από τους ευσεβείς πιστούς της Ενορίας και ανταπέδωσε με εγκάρδιες πατρικές ευχές, επικαλούμενος τις πρεσβείες του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου για την προστασία και τον αγιασμό των ιδίων και των οικογενειών τους.
Κατά το κήρυγμά του, παρουσίασε και ανέλυσε θεολογικά την παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου (Λουκ. 16, 19-31), από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας. Εστιάζοντας στο βαθύτερο μήνυμα της παραβολής, διευκρίνισε ότι ούτε ο πλούτος ούτε η φτώχεια αποτελούν από μόνα τους κριτήρια για τη σωτηρία μας, αλλά αυτή εξαρτάται από τη στάση μας απέναντι στον Θεό και τον συνάνθρωπό μας.
«Ο πλούσιος δεν καταδικάζεται εξαιτίας του πλούτου του», παρατήρησε, αλλά επειδή «υπήρξε αδιάφορος και σκληρόκαρδος απέναντι στον πτωχό Λάζαρο και σε κάθε συνάνθρωπό του που είχε ανάγκη». «Δεν είναι ο πλούτος καθαυτός που καταδικάζει τον πλούσιο», επεσήμανε, «αλλά η σκληροκαρδία του, η αδιαφορία του για τον πλησίον και η άρνησή του να προσφέρει έστω και την παραμικρή βοήθεια σε εκείνον που έχει ανάγκη».
Αντίστοιχα, για τον φτωχό Λάζαρο παρατήρησε ότι «δεν βγαίνει από το στόμα του ούτε ένας λόγος διαμαρτυρίας κατά του Θεού, δεν παραπονιέται, δεν καταφέρεται κατά του σκληρόκαρδου πλουσίου και υπομένει τη βασανιστική του καθημερινότητα χωρίς κανένα παράπονο». Διέκρινε, λοιπόν, ότι «ούτε και η φτώχια καθαυτή είναι εκείνη που εξασφαλίζει στον πτωχό τη Βασιλεία του Θεού, αλλά η διάθεση της καρδιάς του, η υπομονή και η καρτερικότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα βάσανά του».
Συμπερασματικά, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος τόνισε ότι «οι καταστάσεις της ζωής, ο πλούτος ή η φτώχια, η υγεία ή η ασθένεια, η φήμη και η δόξα ή η αφάνεια και η ασημαντότητα, δεν είναι απόλυτα κριτήρια για τη σωτηρία της ψυχής μας». «Το μεγάλο ζήτημα είναι πώς κανείς τοποθετείται και αντιμετωπίζει όλα τα παραπάνω», υπογράμμισε και συνέχισε: «Αν η χρήση των υλικών αγαθών γίνεται με ευχαριστία προς τον Θεό και με διάθεση ευεργεσίας για τον συνάνθρωπο, καθίσταται, εντέλει, πηγή αγιασμού και σωτηρίας. Αν, όμως, μάς οδηγεί στην αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, τότε αποβαίνει αιτία κολασμού. Ομοίως, αν οι δυσκολίες και συμφορές της ζωής γίνονται αφορμές προσευχής, υπομονής, καρτερικότητας, δοξολογίας του ονόματος του Θεού και όχι αιτίες γογγυσμού και βλασφημίας, τότε πορευόμαστε με ασφάλεια στην οδό της σωτηρίας».
Περαιώνοντας την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος απευθύνθηκε στο εκκλησίασμα με πατρικούς λόγους αγάπης, δηλώνοντας την αμέριστη στήριξη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής προς την Ενορία του Αγίου Δημητρίου και καλώντας όλους σε συστράτευση και ενότητα για την περαιτέρω πρόοδό της. «Η ευχή και η παράκλησή μου προς όλους είναι να έχουμε ενότητα και αγάπη και να αγωνιζόμαστε όλοι μαζί όχι για τους εαυτούς μας, αλλά για τη δόξα του Χριστού και του Γένους μας», σημείωσε, μεταξύ άλλων.
Στο τέλος της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, πραγματοποιήθηκε λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος και του Ιερού Λειψάνου του Προστάτου της Ενορίας, Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου, ενώ ακολούθησε το ετήσιο Ελληνικό Πανηγύρι, το οποίο περιλάμβανε πολιτιστικό πρόγραμμα, παραδοσιακά ελληνικά εδέσματα και πλειάδα δραστηριοτήτων για μικρούς και μεγάλους.
