ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί αδικίας

• Δόγμα
• 28 Ιουλίου 2026
• 17:31

Όταν κα­νείς αδι­κή­σει ή πλη­γώ­σει με την συμ­πε­ρι­φο­ρά του έναν άν­θρω­πο, πρέ­πει πρώ­τα να πάει να του ζη­τή­σει τα­πει­νά συγ­χώ­ρη­ση, να συμ­φι­λιω­θεί μαζί του και έπει­τα να εξο­μο­λο­γη­θεί την πτώ­ση του στον πνευ­μα­τι­κό για να λά­βει την άφε­ση. Έτσι έρ­χε­ται η Χάρη του Θεού. Αν πει το σφάλ­μα του στον πνευ­μα­τι­κό, χω­ρίς προ­η­γου­μέ­νως να ζη­τή­σει […]

Όταν κα­νείς αδι­κή­σει ή πλη­γώ­σει με την συμ­πε­ρι­φο­ρά του έναν άν­θρω­πο, πρέ­πει πρώ­τα να πάει να του ζη­τή­σει τα­πει­νά συγ­χώ­ρη­ση, να συμ­φι­λιω­θεί μαζί του και έπει­τα να εξο­μο­λο­γη­θεί την πτώ­ση του στον πνευ­μα­τι­κό για να λά­βει την άφε­ση. Έτσι έρ­χε­ται η Χάρη του Θεού. Αν πει το σφάλ­μα του στον πνευ­μα­τι­κό, χω­ρίς προ­η­γου­μέ­νως να ζη­τή­σει συγ­χώ­ρη­ση από τον άν­θρω­πο που πλή­γω­σε, δεν εί­ναι δυ­να­τόν να ει­ρη­νεύ­σει η ψυχή του, για­τί δεν τα­πει­νώ­νε­ται. Εκτός αν ο άν­θρω­πος που πλή­γω­σε έχει πε­θά­νει ή δεν μπο­ρεί να τον βρει, για­τί άλ­λα­ξε κα­τοι­κία και δεν έχει την διεύ­θυν­σή του, για να του ζη­τή­σει, έστω και γρα­πτώς, συγ­γνώ­μη, αλλά έχει διά­θε­ση να το κά­νει, τότε ο Θεός τον συγ­χω­ρεί, για­τί βλέ­πει την διά­θε­σή του.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης