Το μυστήριο της ιερής θυσίας στη θεία Λειτουργία
Ο επίσκοπος της Ναρνίας Κάσσιος, άνθρωπος πάρα πολύ ευλαβής, συνήθιζε να προσφέρει καθημερινά στον Θεό την αναίμακτη θυσία με πολλά δάκρυα.
Μια μέρα λοιπόν, όπως ήταν μέσα στο άγιο βήμα, έλαβε μήνυμα από τον Κύριο, ο οποίος, μέσω οπτασίας ενός από τους ιερείς του, του είπε: «Συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις, και να μη σταματήσει το χέρι σου ούτε το πόδι σου. Γιατί τη γιορτή των Αποστόλων θα έρθεις σ’ εμένα και θα σου δώσω την αμοιβή σου».
Μετά από επτά χρόνια, την ημέρα ακριβώς της γιορτής των Αποστόλων, ο επίσκοπος, αφού τέλεσε τα θεία μυστήρια και μετέλαβε τη θεία κοινωνία, λύθηκε από τα δεσμά του σώματος.
Είναι λοιπόν φανερό, Πέτρε, ότι αν η θυσία –η θεία Λειτουργία– κάνει τόσο καλό στους νεκρούς, όταν τελείται για χάρη τους, όπως είπαμε και άλλοτε, πόσο περισσότερο μπορεί να ωφελεί τους ζωντανούς; Γιατί ο καλύτερος δρόμος από όλους είναι αυτός, να κάνει ο καθένας για τον εαυτό του το καλό που ελπίζει μετά τον θάνατό του. Είναι δηλαδή πιο μακάριο να φύγει κανείς από τη ζωή ελεύθερος, παρά μετά τα δεσμά να ζητά ελευθερία.
Οφείλουμε επομένως να περιφρονήσουμε με όλο μας τον νου αυτόν τον κόσμο, βλέποντας ότι πλέον χάνεται, και με δάκρυα να προσφέρουμε καθημερινά στον Θεό θυσίες μέσω του σώματος και του αίματός του. Γιατί αυτή και μόνη η θυσία λυτρώνει την ψυχή από τον αιώνιο θάνατο, και με αυτό το μυστήριο θυμόμαστε τον θάνατο του μονογενούς Υιού του Θεού (Λουκ. 22:19)· ο οποίος, μετά την ανάστασή του από τους νεκρούς, δεν πεθαίνει πλέον ποτέ, ο θάνατος δεν τον εξουσιάζει πια (Ρωμ. 6:9). Ενώ όμως παραμένει αθάνατος και άφθαρτος, για χάρη μας πάλι θυσιάζεται με το μυστήριο της ιερής θυσίας· γιατί εκεί το σώμα του μοιράζεται για τη σωτηρία του λαού, και επίσης το αίμα του χύνεται όχι πλέον στα χέρια των απίστων αλλά στα στόματα των πιστών.
Από αυτό λοιπόν να καταλάβουμε τι είναι αυτή η θυσία, ότι δηλαδή για τη δική μας απολύτρωση μιμείται πάντοτε το πάθος του μονογενούς Υιού του Θεού. Ποιος από τους πιστούς μπορεί να αμφιβάλλει ότι την ώρα της ιερής θυσίας, με τα λόγια του ιερέα, ανοίγουν οι ουρανοί κατά το μυστήριο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και έρχονται εκεί οι χορείες των αγγέλων, και τα άνω συναναστρέφονται με τα κάτω, και τα επουράνια συνδέονται με τα επίγεια και γίνονται ένα;
Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Δ’, Υπόθεση ΚΘ’ (29), σελ. 296. Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 2010.
