ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί Εξομολόγησης

  • Δόγμα

Μετά την εξο­μο­λό­γη­ση χρειά­ζε­ται η φι­λό­τι­μη ανα­γνώ­ρι­ση. Να νιώ­θεις όπως αυ­τός που του χα­ρί­ζε­ται ένα χρέ­ος που έχει και από φι­λό­τι­μο αι­σθά­νε­ται ευ­γνω­μο­σύ­νη και υπο­χρέ­ω­ση προς τον ευερ­γέ­τη του. Να ευ­χα­ρι­στείς τον Θεό, αλλά συγ­χρό­νως να ζεις και το ψαλ­μι­κό: «την ανο­μί­αν μου εγώ γι­νώ­σκω και η αμαρ­τία μου ενώ­πιόν μου εστί δια­παν­τός», για να […]

Μετά την εξο­μο­λό­γη­ση χρειά­ζε­ται η φι­λό­τι­μη ανα­γνώ­ρι­ση. Να νιώ­θεις όπως αυ­τός που του χα­ρί­ζε­ται ένα χρέ­ος που έχει και από φι­λό­τι­μο αι­σθά­νε­ται ευ­γνω­μο­σύ­νη και υπο­χρέ­ω­ση προς τον ευερ­γέ­τη του. Να ευ­χα­ρι­στείς τον Θεό, αλλά συγ­χρό­νως να ζεις και το ψαλ­μι­κό: «την ανο­μί­αν μου εγώ γι­νώ­σκω και η αμαρ­τία μου ενώ­πιόν μου εστί δια­παν­τός», για να μην ξε­θαρ­ρεύ­εις και επα­να­λαμ­βά­νεις τα ίδια σφάλ­μα­τα.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόρρητο