ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί Εξομολόγησης

• Δόγμα
• 26 Ιουλίου 2026
• 14:35

Η εξο­μο­λό­γη­ση κό­βει τα δι­καιώ­μα­τα του δια­βό­λου. Επει­δή όμως οι άν­θρω­ποι απο­μα­κρύν­θη­καν από το μυ­στή­ριο της Εξο­μο­λό­γη­σης, γι’ αυτό και πνί­γον­ται από τους λο­γι­σμούς και τα πάθη και δέ­χον­ται δαι­μο­νι­κές επι­δρά­σεις, έχουν έναν δαι­μο­νι­κό μα­γνη­τι­σμό, για­τί ο διά­βο­λος έχει εξου­σία πάνω τους. Πό­σοι έρ­χον­ται και ζη­τούν να τους βο­η­θή­σω σε κά­ποιο πρό­βλη­μά τους και ούτε […]

Η εξο­μο­λό­γη­ση κό­βει τα δι­καιώ­μα­τα του δια­βό­λου. Επει­δή όμως οι άν­θρω­ποι απο­μα­κρύν­θη­καν από το μυ­στή­ριο της Εξο­μο­λό­γη­σης, γι’ αυτό και πνί­γον­ται από τους λο­γι­σμούς και τα πάθη και δέ­χον­ται δαι­μο­νι­κές επι­δρά­σεις, έχουν έναν δαι­μο­νι­κό μα­γνη­τι­σμό, για­τί ο διά­βο­λος έχει εξου­σία πάνω τους. Πό­σοι έρ­χον­ται και ζη­τούν να τους βο­η­θή­σω σε κά­ποιο πρό­βλη­μά τους και ούτε εξο­μο­λο­γούν­ται, ούτε εκ­κλη­σιά­ζον­ται! «Εκ­κλη­σιά­ζε­σαι κα­θό­λου;», τους ρω­τάω. «Όχι», μου λένε. «Εξο­μο­λο­γή­θη­κες καμ­μιά φορά;». «Όχι. Ήρθα να με κά­νεις καλά». «Μα πως; Πρέ­πει να με­τα­νο­ή­σεις για τα σφάλ­μα­τά σου, να εξο­μο­λο­γεί­σαι, να εκ­κλη­σιά­ζε­σαι, να Κοι­νω­νάς, όταν έχεις ευ­λο­γία από τον πνευ­μα­τι­κό σου και εγώ θα κάνω προ­σευ­χή να γί­νεις καλά. Ξε­χνάς ότι υπάρ­χει και άλλη ζωή και πρέ­πει να ετοι­μα­στού­με για εκεί;». «Κοί­τα­ξε, πά­τερ, αυτά που λες, Εκ­κλη­σί­ες, άλλη ζωή κ.λπ., εμέ­να δεν με απα­σχο­λούν. Αυτά εί­ναι πα­ρα­μύ­θια. Έχω πάει σε μά­γους, σε μέν­τιουμ και δεν μπό­ρε­σαν να με κά­νουν καλά. Έμα­θα ότι εσύ μπο­ρείς να με κά­νης καλά».

Άντε τώρα! Τους μι­λάς για εξο­μο­λό­γη­ση, για την μέλ­λου­σα ζωή, και σου λένε «αυτά εί­ναι πα­ρα­μύ­θια», και από την άλλη με­ριά: «Βο­ή­θη­σέ με, παίρ­νω χά­πια». Εμ πως, με μα­γι­κό τρό­πο θα γί­νουν καλά;

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης