ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Η Εξομολόγηση

  • Δόγμα

Για να νιώ­σει κα­νείς ανά­παυ­ση, πρέ­πει να πε­τά­ξει τα σκου­πί­δια από μέσα του, με την εξο­μο­λό­γη­ση. Ανοί­γον­τας ο άν­θρω­πος την καρ­διά του στον Πνευ­μα­τι­κό, λέ­γον­τας τα αμαρ­τή­μα­τά του, τα­πει­νώ­νε­ται και έτσι ανοί­γει την πύλη του ου­ρα­νού, έρ­χε­ται πλού­σια η Χά­ρις του Θεού και ελευ­θε­ρώ­νε­ται. Αν όμως βλέ­πεις ότι δεν έχεις γα­λή­νη, αλλά στε­να­χώ­ρια, να ξέ­ρεις […]

Για να νιώ­σει κα­νείς ανά­παυ­ση, πρέ­πει να πε­τά­ξει τα σκου­πί­δια από μέσα του, με την εξο­μο­λό­γη­ση. Ανοί­γον­τας ο άν­θρω­πος την καρ­διά του στον Πνευ­μα­τι­κό, λέ­γον­τας τα αμαρ­τή­μα­τά του, τα­πει­νώ­νε­ται και έτσι ανοί­γει την πύλη του ου­ρα­νού, έρ­χε­ται πλού­σια η Χά­ρις του Θεού και ελευ­θε­ρώ­νε­ται. Αν όμως βλέ­πεις ότι δεν έχεις γα­λή­νη, αλλά στε­να­χώ­ρια, να ξέ­ρεις ότι υπάρ­χει μέσα σου κάτι ατα­κτο­ποί­η­το και πρέ­πει να το βρεις, για να το διορ­θώ­σεις. Κά­νεις ας υπο­θέ­σου­με ένα σφάλ­μα, στε­να­χω­ριέ­σαι, αλλά δεν το εξο­μο­λο­γεί­σαι. Σου συμ­βαί­νει μετά ένα ευ­χά­ρι­στο γε­γο­νός και νιώ­θεις χαρά. Αυτή η χαρά σκε­πά­ζει τη στε­να­χώ­ρια για το σφάλ­μα σου και σιγά-σιγά το ξε­χνάς, δεν το βλέ­πεις επει­δή κα­πα­κώ­θη­κε από τη χαρά. Αλλά εκεί­νο εσω­τε­ρι­κά δου­λεύ­ει…

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Απόρρητο