ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Η επανάληψη της αμαρτίας

  • Δόγμα

Εί­ναι με­ρι­κοί που επει­δή έχουν την εν­τύ­πω­ση ότι θα ξα­να­πέ­σουν στα ίδια αμαρ­τή­μα­τα, δεν εξο­μο­λο­γούν­ται. Αυτό δεν εί­ναι σω­στό! Εί­ναι σαν να λέει ένας στρα­τιώ­της, όταν τραυ­μα­τί­ζε­ται: «Αφού ο πό­λε­μος δεν τέ­λειω­σε και μπο­ρεί πάλι να τραυ­μα­τι­στώ, για­τί να δέσω το τραύ­μα μου;». Αλλά, αν δεν το δέ­σει, θα πά­θει αι­μορ­ρα­γία και θα πε­θά­νει. Μπο­ρεί […]

Εί­ναι με­ρι­κοί που επει­δή έχουν την εν­τύ­πω­ση ότι θα ξα­να­πέ­σουν στα ίδια αμαρ­τή­μα­τα, δεν εξο­μο­λο­γούν­ται. Αυτό δεν εί­ναι σω­στό! Εί­ναι σαν να λέει ένας στρα­τιώ­της, όταν τραυ­μα­τί­ζε­ται: «Αφού ο πό­λε­μος δεν τέ­λειω­σε και μπο­ρεί πάλι να τραυ­μα­τι­στώ, για­τί να δέσω το τραύ­μα μου;». Αλλά, αν δεν το δέ­σει, θα πά­θει αι­μορ­ρα­γία και θα πε­θά­νει. Μπο­ρεί από φι­λό­τι­μο να μην πη­γαί­νουν να εξο­μο­λο­γη­θούν, τε­λι­κά όμως αχρη­στεύ­ον­ται. Ο διά­βο­λος, βλέ­πεις, εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται και τα χα­ρί­σμα­τα. Αν δεν κα­θα­ρί­ζου­με με την εξο­μο­λό­γη­ση την ψυχή μας, όταν πέ­φτου­με και λε­ρω­νό­μα­στε, με τον λο­γι­σμό ότι πάλι θα πέ­σου­με και θα λε­ρω­θού­με, προ­σθέ­του­με λά­σπες πάνω στις πα­λιές λά­σπες και εί­ναι δύ­σκο­λο μετά να κα­θα­ρί­σουν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Απόρρητο